نجاره
[نِ رَ] (ع اِمص) درودگری (آنندراج) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (مهذب الاسما) حرفهء نجار (المنجد).
نجاره
[نِ رَ] (اِخ) آبکی است شور مقابل صفینه (منتهی الارب) در دوروزه راه از مکه (معجم البلدان).
نجاره
[نُ رَ] (ع اِ) تراشه (منتهی الارب) (آنندراج) تراشهء چوب (ناظم الاطباء) آنچه هنگام نجاری و تراشیدن چوب به زمین ریزد (از المنجد).
نجاره
[نِ رَ / رِ] (ص) مخفف خوش نجاره یعنی اصیل در لغت عرب نِجار بمعنی نژاد و اصل است و گمان میکنم در فارسی آن را نجاره کرده اند و بمعنی اصیل و نجیب به کار برده اند، آنگاه که خوش نجاره گفته اند، و گاهی هم که نجارهء تنها...
نجاری
[نَجْ جا] (حامص) درودگری (ناظم الاطباء) نجارت نجاره دروگری درگری عمل نجار رجوع به نجار شود -امثال: کار بوزینه نیست نجاری.
نجاری
[نَجْ جا] (ص نسبی) منسوب است به نجار که بطنی است از خزرج (انساب سمعانی ||) منسوب است به بنوالنجار که محله ای است در کوفه (انساب سمعانی).
نجاری
[نَجْ جا] (اِخ) نام جمعی از طایفهء معتزله که به عذاب قبر قائل نیستند و قرآن را مخلوق میدانند و رؤیت رب را منکرند (انساب سمعانی) رجوع به نجاریه شود.
نجاری
[نَ را] (ع ص) شتر تشنه از خوردن تخم گیاه بری (آنندراج): ابل نجاری؛ شتران تشنه (ناظم الاطباء) نجری (منتهی الارب) (المنجد).
نجاری سمرقندی
[نَجْ جا یِ سَ مَ قَ] (اِخ) اسعد، ملقب به سعدالدین و متخلص به نجاری از شاعران نیمهء اول قرن ششم هجری است و به روایت نظامی عروضی در چهارمقاله نام او را نجار ساغرجی( 1) نوشته و « اکثر نظم او رباعیات است و در آن شیوه شهرتی دارد...
نجاریه
[نَجْ جا ری یَ] (اِخ) یکی از شش فرقهء مجبره (بیان الادیان) نام فرقه ای بزرگ از فرق اسلامیه است اینان اصحاب محمد بن حسین نجارند و در خلق افعال با اهل سنت موافقند و گویند استطاعت با فعل توأم است و بنده فعلش کسبی است، در صفات وجودیه و...
نجاز
[نَ] (ع مص) نجز انجاز (المنجد) روا کردن حاجت قضای حاجت رجوع به نجز شود.
نجاسات
[نَ / نِ] (از ع، اِ) جِ نجاست رجوع به نجاست شود (|| اصطلاح فقه) آنچه اگر لباس یا بدن بدان آلوده بود، نماز کردن نشاید نجاسات عبارتند از: 1 و 2- بول و غایط از حیوان حرام گوشت و دارای نفس سایله 3 و 4 و 5- مرده و...
نجاست
[نَ / نِ سَ] (از ع، اِ) پلیدی ناپاکی (ناظم الاطباء) پلیدی (السامی) (غیاث اللغات) (مهذب الاسما) ریخ (زمخشری) خبث (منتهی الارب) رجس || فضلهء انسان و دیگر حیوانات غیر از ستور (ناظم الاطباء) غایط : مگس بر نجاست آدمی نیکوتر از آنک علماء بر درگاه سلطان (کیمیای سعادت) یکی...
نجاسه
[نَ سَ] (ع مص) پلید شدن (ترجمان علامهء جرجانی ص 98 ) ناپاک و پلید گردیدن (از منتهی الارب) (آنندراج ||) پلید بودن (از اقرب الموارد) نَجْس نَجَس رجوع به نَجْس و نجاست شود.
نجاش
[نِ] (ع اِ) دوالی( 1) است که در میان دو پوست کرده بدوزند (از منتهی الارب) (آنندراج) دوالی که در میان دو چرم گذاشته آن چاپ شده است « دوائی » را بدوزند (ناظم الاطباء) ( 1) - در منتهی الارب به غلط.
نجاش
[نَجْ جا] (ع ص) شکاری صیاد (ناظم الاطباء) صائد (المنجد) ناجش || که سواران و چهارپایان را راند (از اقرب الموارد).
نجاشه
[نِ شَ]( 1) (ع مص) شتاب رفتن نجش (از منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) زود برفتن (زوزنی) ( 1) - در المنجد به فتح اول [ نَ شَ ] ضبط شده است.
نجاشی
[نَ شی ی] (ع ص) آنکه برماند( 1)شکار را بسوی شکاری (از منتهی الارب) (آنندراج) آنکه می رماند شکار را تا بسوی چاپ « برماند » بجای « برساند » شکارچی رود (ناظم الاطباء) ناجش آهوگردان شکارگردان شکارانگیز ( 1) - در منتهی الارب شده و صورت اخیر درست تر...
نجاشی
[نَ شی ی / نَ / نِ شی ی / نِ] (اِ)لقب عام ملوک حبشه (از آثارالباقیه) لقب پادشاه حبشه (غیاث اللغات از صراح) معرب نیجوستی است که در زبان حبشی بمعنی ملک است (از المنجد) : چو از نقش نجاشی بازپرداخت به مهر نام خسرو نامه ای ساختنظامی قیصر...
نجاشی
[نَ] (اِخ) احمدبن علی بن احمد نجاشی اسدی کوفی، مکنی به ابوالخیر یا ابوالحسن یا ابوالعباس و معروف به ابن الکوفی و نجاشی و شیخ نجاشی صاحب رجال، از علمای ثقهء امامیه است وی در قرن پنجم هجری میزیسته و از شاگردان سید مرتضی علم الهدی بوده است از تألیفات...
اگر قافیهها بر دلات نشستهاند و نغمۀ این ابزار، لبخند به لبت نشانده... بدان که این تلاش، بیهیچ چشمداشتی رقم خورده؛ اما نسیم حمایت تو، ادامۀ راه را برای ما هموارتر خواهد کرد.
ربات قافیهیاب همصدا، ابزاری کاربردی، رایگان و سریع در زمینه ادبیات فارسی برای جستجوی قافیه در تلگرام.
با خرید نسخه اندرویدی قافیهیاب از کافهبازار یا مایکت از این پروژه ادبی حمایت کنید.
گنجور مجموعهای ارزشمند از سرودهها و سخنرانیهای شاعران پارسیگوی است که به صورت رایگان در اختیار همگان قرار گرفته است. برای مشاهده وبسایت گنجور اینجا کلیک کنید.
نرمافزار دریای سخن کتابخانهای بزرگ و ارزشمند از اشعار و سخنان شاعران گرانقدر ادب فارسی است که به حضور دوستداران شعر و ادب تقدیم میداریم.
