هدایه
[هِ یَ] (ع مص) راه راست نمودن کسی را. (از منتهی الارب). ارشاد. ضد ضلال. در حجاز گویند: هداه الطریق و در غیر آن گویند: هداه الی الطریق و یا للطریق؛ یعنی راه راست را بر او آشکار کرد و شناسانید. (اقرب الموارد). || یافتن راه را. (منتهی الارب). ||...
هدب
[هَ] (ع مص) بریدن چیزی را. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || دوشیدن. (منتهی الارب). احتبال. (اقرب الموارد). || میوه چیدن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || خرما رفتن. (تاج المصادر بیهقی).
هدب
[هَ دَ] (ع مص) درازمژه گردیدن چشم. || دراز و فروهشته شاخ گشتن درخت. || (اِ) شاخهای ارطی و مانند آن. || هر برگ درخت که همیشه باشد چون سرو. || هر گیاه که برگ ندارد و خود قائم مقام برگ باشد. || هر برگ که پهن نباشد مانند برگ...
هدب
[هُ / هُ دُ] (ع اِ) مژهء چشم. (منتهی الارب (اقرب الموارد). || ریشهء ریزهء جامه. (منتهی الارب). خمل الثوب و طرفه. (اقرب الموارد).
هدب
[هُ دُب ب] (ع ص) کندخاطر عاجز. (منتهی الارب). گول. || گران جان گران سنگ. (منتهی الارب). ثقیل. (اقرب الموارد).
هدب
[هَ دِ] (ع اِ) شیر بیشه. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || (ص) فروهشته شاخ از درخت. (از اقرب الموارد). || ذوالهدب. (از اقرب الموارد). دارندهء هدب. رجوع به هَدَب شود.
هدباء
[هَ] (ع ص) دراز و فروهشته شاخ از درخت و مانند آن. (از منتهی الارب) (اقرب الموارد).
هدبد
[هُ دَ بِ] (ع ص) شیر نیک خفته و جغرات شده. (منتهی الارب). اللبن الخاثر جداً. (اقرب الموارد). || (اِ) خردی چشم و سستی آن با جریان اشک یا عام است. (منتهی الارب). خفش یا ضعف چشم. (از اقرب الموارد). || شبکوری. (منتهی الارب). و جاحظ گوید عرب را برای...
هدبس
[هَ دَبْ بَ] (ع اِ) ببر نر یا بچهء آن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
هدبل
[هِ دَ] (ع ص) مرد بسیارموی. || ژولیده موی که شانه نکند. || گران سنگ. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
هدبه
[هَ دَ بَ] (ع اِ) یکی از هدب. (از منتهی الارب) (اقرب الموارد).
هدبه
[هُ بَ] (ع اِ) یکی از هُدب. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). یک مژهء چشم. (آنندراج).
هدبه
[هُ دَ بَ] (ع اِ) مرغی است. (منتهی الارب).
هدبه
[هُ بَ] (اِخ) ابن خالد محدثی است معروف به هداب. (منتهی الارب). رجوع به هداب شود.
هدبه
[هُ بَ] (اِخ) ابن خشرم بن کوز از بنی عامربن ثعلبه بود از قضاعه. شاعری فصیح، مرتجل، راوی و از مردم بادیهء حجاز بود. مردی از بنی رقاش را به نام زیاده بن یزید بکشت و از بیم آنکه سعدبن عاص والی مدینه او را دستگیر کند از مدینه بگریخت....
هدبه
[هُ بَ] (اِخ) العذری. شاعری است که در عقدالفرید اشعار بسیار از وی نقل شده است. رجوع به عقدالفرید ج1، ص79 و ج2، ص322 و ج3، ص48 و ج6، ص248 شود.
هدبه
[هَ بَ] (اِ) جانوری است پر دست و پا و آن را عوام خر خدا گویند خوردن آن با شراب یرقان را نافع است. (برهان). در اصفهان خر خدا و پرپا نامند. حیوانی است بقدر باقلی، خاکستری رنگ، زیر شکم او سفید و پاهایش بقدر سوزنی و کثیرالعدد... (تحفهء حکیم...
هدبیه
[هَ دَ بی یَ] (اِخ) گویند سه چاه بزرگ است که بر آنها کشتزاری یا نخلی یا درخت دیگری نیست و ناحیتی بزرگ است که طول آن به سه فرسنگ میرسد و از آن بنی خفاف است. آب آنجا گوارا نیست و بیشتر نباتات آن ترش مزه است. تا سوارقیه...
هدج
[هَ] (ع مص) به رفتار پیران رفتن. || لرزان رفتن شترمرغ. || ناله و صدا کردن باد. (از اقرب الموارد). رجوع به هدجان و هداج و هدجه شود.
هدجان
[هَ دَ] (ع مص) رفتار پیران. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). نرم رفتن پیر. (مصادر اللغه زوزنی) (تاج المصادر بیهقی). هداج. (آنندراج). || لرزان رفتن شترمرغ. (اقرب الموارد). رجوع به هداج شود.
اگر قافیهها بر دلات نشستهاند و نغمۀ این ابزار، لبخند به لبت نشانده... بدان که این تلاش، بیهیچ چشمداشتی رقم خورده؛ اما نسیم حمایت تو، ادامۀ راه را برای ما هموارتر خواهد کرد.
ربات قافیهیاب همصدا، ابزاری کاربردی، رایگان و سریع در زمینه ادبیات فارسی برای جستجوی قافیه در تلگرام.
با خرید نسخه اندرویدی قافیهیاب از کافهبازار یا مایکت از این پروژه ادبی حمایت کنید.
گنجور مجموعهای ارزشمند از سرودهها و سخنرانیهای شاعران پارسیگوی است که به صورت رایگان در اختیار همگان قرار گرفته است. برای مشاهده وبسایت گنجور اینجا کلیک کنید.
نرمافزار دریای سخن کتابخانهای بزرگ و ارزشمند از اشعار و سخنان شاعران گرانقدر ادب فارسی است که به حضور دوستداران شعر و ادب تقدیم میداریم.
