هدبه

[هُ بَ] (اِخ) ابن خشرم بن کوز از بنی عامربن ثعلبه بود از قضاعه. شاعری فصیح، مرتجل، راوی و از مردم بادیهء حجاز بود. مردی از بنی رقاش را به نام زیاده بن یزید بکشت و از بیم آنکه سعدبن عاص والی مدینه او را دستگیر کند از مدینه بگریخت. زیادبن سعید کسان او را دستگیر و زندانی کرد. چون خبر به هدبه رسید بازگشت و خود را تسلیم کرد و خاندانش را نجات داد و سه سال در زندان ماند سپس دربارهء او حکم کردند که به خانوادهء مقتول تسلیم شود تا از او قصاص کنند او را به زنجیر بسته از زندان بیرون آوردند و بدیشان سپردند. آنان هدبه را در پیش والی مدینه و گروهی از بستگانش کشتند و او بردباری عجیبی از خود نشان داد. در حضور قاتلان خود اشعار بسیار به ارتجال سرود. قتل وی در حدود سال 54 ه . ق. برابر 676 م. بود. (الاعلام زرکلی، ج3 ص1121).