نگاردن
[نِ دَ] (مص) رجوع به نگاریدن و نگاشتن شود.
نگاردیده
[نِ دی دَ / دِ] (ن مف مرکب)حنامالیده، چون: دست نگاردیده (از آنندراج) با حنا نگارشده (ناظم الاطباء) نگاربسته حنابسته : چشم از فسانهء ناز در خواب صبحگاهی مژگان ز دل فشاری دست نگاردیده صائب (از آنندراج).
نگارساز
[نِ] (نف مرکب) مُطَرِّز (منتهی الارب) علم نگار (یادداشت مؤلف).
نگارسازی
[نِ] (حامص مرکب) عمل نگارساز رجوع به نگارساز شود.
نگارستان
[نِ رِ] (اِ مرکب) جای نقش و نگار محل پرنقش وتصویر (فرهنگ فارسی معین) کنایه از باغ پرگل وگیاه رنگارنگ : خجسته خواجهء والا در آن زیبا نگارستان گرازان روی سنبل ها و تازان زیر عرعرها منوچهری از وفا رنگی نیابی در نگارستان چرخ رنگ خود بگذار بوئی هم نخواهی...
نگارستان
[نِ رِ] (اِخ) دهی است از دهستان دیزمار غربی بخش ورزقان شهرستان اهر، در 23 هزارگزی مغرب ورزقان، در منطقه ای کوهستانی و معتدل هوا واقع است و 511 تن سکنه دارد آبش از رودخانه و چشمه، محصولش غلات و حبوبات و میوه های سردرختی، شغل ( اهالی زراعت و...
نگارستان
[نِ رِ] (اِخ) دهی است از دهستان پیرتاج شهرستان بیجار، در 16 هزارگزی مشرق بیجار، در دامنهء سردسیری واقع است و 610 تن سکنه دارد آبش از چشمه و قنات، محصولش غلات و انگور و لبنیات، شغل اهالی زراعت و گله داری و قالیچه بافی است (از ( فرهنگ جغرافیایی...
نگارستان
[نِ رِ] (اِخ) دهی است از دهستان رامجرد بخش اردکان شهرستان شیراز، در 63 هزارگزی جنوب شرقی اردکان، در جلگهء معتدل هوائی واقع است و 192 تن سکنه دارد آبش از قنات، محصولش غلات و چغندر و برنج، شغل اهالی زراعت است (از فرهنگ ( جغرافیایی ایران ج 7.
نگارش
[نِ رِ] (اِمص، اِ) نگاشتن (آنندراج) اسم و حاصل مصدر از نگاشتن (یادداشت مؤلف) نقش کردن (حاشیهء برهان قاطع چ معین ||) تحریر نوشتن (حاشیهء برهان قاطع چ معین ||) انشاء (یادداشت مؤلف ||) نقش و نگار (آنندراج) (ناظم الاطباء||) رسم (ناظم الاطباء) نقاشی (یادداشت مؤلف ||) تصویر (یادداشت مؤلف...
نگارش نامه
[نِ رِ مَ / مِ] (اِ مرکب) مکتوب مراسله رقعه (ناظم الاطباء).
نگارکار
[نِ] (ص مرکب) منقش مزین مزوق نگارین به نگار (یادداشت مؤلف) مرصع : برابر سر بت کله ای فروهشتند نگارکار به یاقوت و بافته به دررفرخی.
نگار کردن
[نِ کَ دَ] (مص مرکب)نگاشتن نقش کردن نقاشی کردن : برش چون بر شیر و رخ چون بهار ز مشک سیه کرده بر گل نگارفردوسی || نقش کردن ثبت کردن : بر درگه خلیفه دبیران همی کنند توقیع نامه های تو بر دیده ها نگارفرخی به سان فرقان آمد قصیده...
نگارکرده
[نِ کَ دَ / دِ] (ن مف مرکب)نگارین (ناظم الاطباء) منقوش (فرهنگ فارسی معین ||) مسکوک دارای نقش (فرهنگ فارسی معین) : و هرچ نگارکرده است از درم و دینار و پشیز (التفهیم از فرهنگ فارسی معین).
نگارگر
[نِ گَ] (ص مرکب) نقاش (تفلیسی) (آنندراج) (از مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء) مصور رسم کننده (ناظم الاطباء) صورتگر چهره گشا نگارنده (یادداشت مؤلف) : چندان نگار دارد رویش که هر زمان حیران شود نگارگر اندر نگار اوفرخی با حله ای بریشم ترکیب او سخن با حله ای نگارگر نقش او...
نگار گرفتن
[نِ گِ رِ تَ] (مص مرکب)رنگین شدن رنگ پذیرفتن : از دست تو آن سرشک می بارم کانگشت از او نگار می گیردانوری|| حنا بستن به حنا دست و پا رنگین کردن : هر نگاری به سان تازه بهار همه در دستها گرفته نگارنظامی.
نگارگری
[نِ گَ] (حامص مرکب)صورتگری نقاشی بتگری عمل نگارگر رجوع به نگارگر شود : ایا که فتنه شدستی در آزر و مانی پی نگارگری روی آن نگار نگرسوزنی نگار ایزد بی چونی ای نگار رهی زهی نگارنگار و زهی نگارگریسوزنی.
نگارندگی
[نِ رَ دَ / دِ] (حامص)صورتگری نقاشی نگارگری عمل نگارنده : در نگارندگی و گلکاری وحی صنعت مراست پندارینظامی.
نگارنده
[نِ رَ دَ / دِ] (نف) نویسنده (آنندراج) (ناظم الاطباء) منشی کاتب (یادداشت مؤلف ||) مؤلف (یادداشت مؤلف ||) نقاش (از ناظم الاطباء) (آنندراج) (از منتهی الارب) صورتگر که صورت چیزی یا کسی را رسم و نقاشی کند : ز لشکر سواری مصور بجست بدو گفت یکی صورتی کن نگارنده...
نگارنگار
[نِ نِ] (نف مرکب) نگارنگارنده صورت ساز : نگار ایزد بی چونی ای نگار رهی زهی نگارنگار و زهی نگارگریسوزنی.
نگار نهادن
[نِ نِ / نَ دَ] (مص مرکب)نگار بستن حنا بستن حنا بر دست و پای نهادن : شیرمرد همه جهان بودم عشق بر دست من نگار نهادعطار.
