نکث
[نِ] (ع اِ) غازکرده و تاب بازکرده از جامه و بافتنی تا دوباره ببافند (از اقرب الموارد) ج، اَنکاث.
نکح
[نَ] (ع اِ) کُس زن (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج (||) مص) زن کردن (تاج المصادر بیهقی) (از متن اللغه) نکاح رجوع به نکاح شود || شوهر کردن (تاج المصادر بیهقی) (از متن اللغه) رجوع به نکاح شود || مجامعت کردن (تاج المصادر بیهقی) (از متن اللغه) رجوع به نکاح...
نکح
[نُ / نِ] (ع اِمص) عقدبستگی (از منتهی الارب) (آنندراج) اسم است از نکاح (از متن اللغه ||) کلمه ای که عرب بدان عقد نکاح می بستند (منتهی الارب) (از متن اللغه) (آنندراج) چون کسی [ از تازیان ]می خواست از طایفه ای زن بگیرد می آمد در آن (1)...
نکح
[نُ کَ] (ع ص) مرد بسیارنکاح (منتهی الارب) (آنندراج) نُکَحه کثیرالنکاح شدیدالزواج (متن اللغه).
نکحه
[نُ کَ حَ] (ع ص) بسیارنکاح (مهذب الاسماء) نُکَح (منتهی الارب) رجوع به نُکَح شود.
نکخ
[نَ] (ع مص) مشت یا نیزه بر حلق کسی زدن (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از متن اللغه) لهز (اقرب الموارد) (متن اللغه).
نکد
[نَ] (ع مص) به نهایت کشیدن غراب آواز را (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه ||) بازداشتن حاجت کسی را (از منتهی الارب) بازداشتن کسی را از حاجت کسی (از ناظم الاطباء) نَکَدَ زید حاجهَ عمرٍو؛ منعه ایاها (اقرب الموارد) (متن اللغه ||) بازداشتن...
نکد
[نَ کَ] (ع مص) سخت و دشوار و ناخوش گردیدن زیست کسان (از منتهی الارب) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه) تنگ عیش شدن (زوزنی ||) کم گردیدن آب چاه (از منتهی الارب) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) اندک شدن آب چاه (زوزنی) (از اقرب...
نکد
[نَ کِ] (ع ص) رجل نکد؛ مرد بدفال دشوارخوی (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) شوم (دهار) ناکس (از مهذب الاسماء) شوم سختگیر قلیل الخیر (از اقرب الموارد) نَکْ د نَکَ د (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (متن اللغه) نِکْ د اَنْکَ د (متن 1) - صورت اخیر شاذ و...
نکد
[نُ] (ع اِمص) کمی دهش نَکْ د (منتهی الارب) (آنندراج) کمی دهش و عطا (ناظم الاطباء) قلت عطا نَکْ د( 1) (اقرب الموارد) (متن اللغه (||) ص) ماء نکد؛ آب کم (از اقرب الموارد) (از متن اللغه (||) ص، اِ) جِ نَکْداء رجوع به نَکْداء شود ( 1) - در...
نکد
[نِ] (ع ص) رجوع به نَکِد شود.
نکداء
[نَ] (ع ص) ناقه نکداء؛ اشتری بی شیر( 1) (مهذب الاسماء) ناقهء بی شیر (از منتهی الارب) (از آنندراج) (از متن اللغه||) شترمادهء بسیارشیر( 2) (از منتهی الارب) (آنندراج) (از متن اللغه ||) آن اشتر که بچهء او نزید و او همیشه بسیارشیر باشد (مهذب الاسماء) (از منتهی الارب) (از...
نکر
[نَ] (ع اِمص) زیرکی (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) فطانت (ناظم الاطباء) دهاء فطنت (اقرب الموارد) نُکْر (منتهی الارب) (آنندراج) (اقرب الموارد).
نکر
[نَ کَ] (ع مص) ناشناختن امر را (از منتهی الارب) نادانستن کاری را (از اقرب الموارد) نُکْر (اقرب الموارد) (منتهی الارب) نکور نکیر (منتهی الارب) (اقرب الموارد) نُکُر (ناظم الاطباء ||) ناشناختن (ترجمان علامهء جرجانی ص 101 ) نشناختن کسی را (از اقرب الموارد).
نکر
[نَ کِ] (ع ص) زیرک (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) داهی فَطِن (اقرب الموارد) نَکُر (منتهی الارب) (اقرب الموارد) ج، انکار || مردی که انکار منکر می کند (ناظم الاطباء) رجل نکر؛ مردی انکارکننده (مهذب الاسماء) نَکُر نُکُر (ناظم الاطباء).
نکر
[نُ] (ع مص) ناشناختن (تاج المصادر بیهقی) (دهار) نَکَر (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء (||) ص) منکر (اقرب الموارد) امر منکر (فرهنگ فارسی معین) منکر از هر چیزی (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) نُکُر (منتهی الارب) (آنندراج ||) کار دشوار و زشت (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب...
نکر
[نُ کَ] (ع مص) زیرک گردیدن || دشوار گشتن (|| ص) معین (فرهنگ فارسی معین) : پس حکم کرد آتشی را و نکر تا شود حل مشکل آن دو نفر مولوی (از فرهنگ فارسی معین) - نکر ساختن؛ معین کردن (فرهنگ فارسی معین) : هم نکر سازید از بهر ثمود...
نکر
[نُ کُ] (ع مص) رجوع به نَکَر شود (|| ص) امرأه نکر؛ زن زیرک (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) داهیه فَطِنه (اقرب الموارد||) مُنْکَر (اقرب الموارد) (ترجمان علامهء جرجانی ص 101 ) (المنجد ||) نُکْر کار سخت (از اقرب الموارد).
نکراء
[نَ] (ع اِمص) زیرکی (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) دهاء فطنت (اقرب الموارد) (متن اللغه) نَکْر نکار (متن اللغه||) (ص، اِ) منکر (مهذب الاسماء) (اقرب الموارد) (متن اللغه) منکر از هر چیزی (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء ||) داهیه شدت (از اقرب الموارد) سختی روزگار (از متن اللغه) رجوع به...
نکراء
[نَ کَ] (ع اِ) روش طور (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) یقال: استمشی فلان نکراء( 1)؛ أی لوناً مما یسهله عند شرب الدواء (منتهی الارب)؛ یعنی به رنگ همان دوائی که آشامیده بود طبیعت وی اجابت کرد (ناظم الاطباء ||) بلا سختی (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) ( 1) -...
