نغله
[نُ لَ] (ع اِمص) تباهی پوست (منتهی الارب) (آنندراج) تباهی پوست در دباغت (ناظم الاطباء) اسم است از انغل الادیم (اقرب الموارد).
نغم
[نَ] (ع مص) دم برآوردن || آهسته سراییدن (از منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء ||) آهسته سخن گفتن (از ناظم الاطباء) سخن پنهان گفتن (از تاج المصادر بیهقی ||) سرود گفتن در غنا( 1) تطریب در غنا نَغَم (از المنجد) (اقرب الموارد) ج، انغام || فروخوردن شراب را (از...
نغم
[نَ]( 1) (اِ) سوراخ کردن و کاویدن زیر زمین، که بعربی نقب گویند (از برهان قاطع) سوراخ درکردن در زمین (از جهانگیری) سوراخ که در بیخ دیوار کنند و بعربی آن را نقب گویند و همانا از تغییر لهجهء عوام است نه لغتی است فارسی علی حده (انجمن آرا) (آنندراج)...
نغم
[نَ غَ] (ع اِ) سخن آهسته (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) کلام خفی نَغم (متن اللغه) (اقرب الموارد ||) جِ نغمه (غیاث اللغات) ||آواز و صدای سخن کردن (از برهان قاطع) آواز سخن کردن (جهانگیری) جرس الکلام (متن اللغه).
نغم
[نُ غَ] (ع اِ) جِ نغمه رجوع به نُغمَه شود.
نغم
[نِ غَ] (ع اِ) جِ نغمه رجوع به نَغمَه شود.
نغمات
[نَ غَ] (ع اِ) آوازهای خوش (غیاث اللغات) ترانه ها و سرودها و آوازها (ناظم الاطباء) جِ نغمه رجوع به نغمه شود : و بر سطح ( دیگر انواع نغمات و اصناف اصوات نشان کرده (سندبادنامه ص 65.
نغمه
[نَ غَ مَ] (ع اِ) واحد نَغَم است (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
نغمه
[نُ مَ] (ع اِ) جرعه (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (متن اللغه) (ناظم الاطباء) آشام (ناظم الاطباء) لغتی است در نغبه (از متن اللغه) ج، نُغَم.
نغمه
[نَ مَ] (ع اِ) آواز (مهذب الاسماء) (منتهی الارب) نَغَمَ ه (منتهی الارب) رجوع به نغمه شود || نیکوئی صوت در قرائت (ناظم الاطباء) حسن صوت در قرائت نَغَمَه ج، نغمات || واحد نَغم (از اقرب الموارد) رجوع به نغم شود.
نغمه
[نَ مَ / مِ] (از ع، اِ) نغمه آواز (منتهی الارب) (مهذب الاسماء) (آنندراج)( 1) نوا (ناظم الاطباء) آوا نغمه رجوع به نغمه شود : شده نغمهء چنگ بر سوک مرگ که خواهد فروریختن تار و برگفردوسی این سماع خوش و این نالهء زیر و بم را نغمه از گوش...
نغمه پرداز
[نَ مَ / مِ پَ] (نف مرکب)نغمه زن نعمه ساز نغمه سرای نغمه کش سراینده مغنی مطرب سرودگوی ترانه زن آوازخوان (ناظم الاطباء) : نواسازان چمن املاء و نغمه پردازان گلشن انشاء (حبیب السیر ص 123 ) - نغمه پرداز شدن؛ آواز خواندن : مغنی چنان نغمه پرداز شد که...
نغمه پردازی
[نَ مَ / مِ پَ] (حامص مرکب) فن موسیقی (یادداشت مؤلف) عمل نغمه پرداز رجوع به نغمه پرداز شود.
نغمهء خراسانی
[نَ مِ یِ خُ] (اِخ)عبدالوهاب (میرزا) از شاعران قرن سیزدهم هجری قمری و از معاصران هدایت است، در شیراز نشو و نما یافته و از مریدان حاج میرزا ابوالقاسم شیرازی است او راست: بود هر طفل را در دست سنگی مگر از سینه بیرون شد دل من اگر عشق این...
نغمه خوان
[نَ مَ / مِ خوا / خا] (نف مرکب) نغمه سرا نغمه پرداز آوازخوان.
نغمه خوانی
[نَ مَ / مِ خوا / خا] (حامص مرکب) عمل نغمه خوان رجوع به نغمه خوان شود.
نغمه زدن
[نَ مَ / مِ زَ دَ] (مص مرکب) نغمه زدن در آواز؛ ترجیع صوت بگردانیدن آواز (یادداشت مؤلف از زمخشری) غلت دادن آواز (یادداشت مؤلف).
نغمه زن
[نَ مَ / مِ زَ] (نف مرکب)نغمه پرداز (ناظم الاطباء) خنیاگر رجوع به نغمه پرداز شود : نغمه زنش زهرهء پرده شناس نغمه زنی کرده به چندین سپاس امیرخسرو (از آنندراج).
نغمه زنی
[نَ مَ / مِ زَ] (حامص مرکب)عمل نغمه زن رجوع به نغمه زن شود.
نغمه ساختن
[نَ مَ / مِ تَ] (مص مرکب)سراییدن نغمه پرداختن آواز خواندن : چگونه نغمه خاقانی نسازم عندلیب آسا چو او گل گلشن آرائی نمی بینم نمی بینمخاقانی.
