نزیب
[نَ] (ع مص) نزب نزاب رجوع به نَزْب شود.
نزیبیدن
[نَ دَ] (مص منفی) سزاوار و زیبنده نبودن مقابل زیبیدن : نزیبد تخت را هر تن نزیبد تاج را هر سر قطران به کیخسرو سزد تاج فریدون نزیبد تاج شاهی بر سر دونناصرخسرو.
نزیج
[نَ] (اِ) اسب یدک (ناظم الاطباء) یدک جنیب (از شعوری ج 2 ص 278 ) اسبی که برای جلال و جاه در جلو مردمان بزرگ می کشند (ناظم الاطباء).
نزیح
[نَ] (ع ص) نَزوح دور (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) بعید (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
نزیدن
[نَ دَ] (مص) بیرون کشیدن (برهان قاطع) (آنندراج) (ناظم الاطباء) رجوع به نژیدن شود.
نزیر
[نَ] (ع ص) اندک (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) کم (ناظم الاطباء) قلیل (اقرب الموارد) نَزْر یسیر ج، نُزُر.
نزیز
[نَ] (ع ص) خواهان شهوتمند (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) شهوان (اقرب الموارد) (المنجد ||) زیرک || خوش طبع (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) ظریف (اقرب الموارد ||) هو نزیزالشر؛ او به بدی چسپان و ملازم است (منتهی الارب) هو نزیز شر؛ أی لزیزه (اقرب الموارد (||) مص) نَزّ (اقرب...
نزیع
[نَ] (ع ص) غریب (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (مهذب الاسماء) (المنجد) بیگانه (ناظم الاطباء) ج، نُزّاع، نُزَعاء || که مشتاق وطن خویشتن است (از المنجد ||) دور (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) بعید (ناظم الاطباء) (المنجد) (اقرب الموارد) گویند: مکان نزیع؛ بعید (المنجد ||) آنکه مادرش برده...
نزیعه
[نَ عَ] (ع ص) تأنیث نزیع، به معنی مقتلَع و مقطوف (از المنجد) چیده شده || زن که به بیگانه داده باشند (منتهی الارب) (آنندراج) زنی که در غیر طایفهء خود شوهر کند و بدانجا رود (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد) ج، نَزائع || آنکه آرزومند و مشتاق...
نزیغ
[نَ] (ص) غریب (فرهنگ نظام از فرهنگ وصاف) نزیع درست است رجوع به نزیع شود (|| اِ) پرداختن از کار (فرهنگ نظام از فرهنگ وصاف) در فرهنگهای معتبر عربی چنین کلمه ای و معنی دیده نشد.
نزیف
[نَ] (ع ص) تب زده (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) محموم (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد ||) سخت تشنه که رگها و زبانش خشک گردد (منتهی الارب) (آنندراج) کسی که از بسیاری تشنگی زبان و رگهای بدن وی خشک شده باشد (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (از المنجد ||) آنکه از...
نزیکات
[نَ] (ع ص، اِ) مردم فرومایه و بد (منتهی الارب) (آنندراج) شرارالناس (اقرب الموارد) (قاموس) (المنجد) مثل اینکه جمع نزیکه باشد (منتهی الارب ||) شرور از بزها (از ناظم الاطباء) شرارالمعزی (اقرب الموارد) (از تاج العروس) بز ردی و هیچکاره (از منتهی الارب).
نزیکه
[نَ کَ] (ع ص) معیبه: فلانهُ نزیکه؛ معیبه (اقرب الموارد) عیبناک و رجوع به نزیکات شود.
نزیل
[نَ] (ع ص، اِ) مهمان فرودآینده (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) مهمان وار[ د ] (فرهنگ نظام) ضیف مهمان (از اقرب الموارد) مهمان (دهار) : به مجلس گر نزیل جود خویش است کجا یارم که نزل دون فرستمخاقانی یک بار دیگر این نزیل منزل خود را نزلی ده (سندبادنامه...
نزیل الحرمین
[نَ لُلْ حَ رَ مَ] (اِخ)عبدالله بن اسعد یافعی رجوع به یافعی در این لغت نامه و نیز رجوع به ریحانه الادب ج 4 ص 188 و 331 شود.
نزیم
[نِ / نَ] (اِ) ابر و بخار و دود (ناظم الاطباء) رجوع به نزم شود || طوفان و سیلاب (ناظم الاطباء) رجوع به نزم شود.
نزیم
[نَ] (ع اِ) دستهء تره (منتهی الارب) (آنندراج) دستهء سبزی و تره (ناظم الاطباء).
نزیه
[نَ زی یَ] (ع ص) تأنیث نَزیّ، به معنی سَوّار (اقرب الموارد) رجوع به نَزیّ شود || کاسهء دورتک (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) کاسهء ته گود قصعه قعیره (از اقرب الموارد) (از قاموس) القصعه القریبه القعر (اقرب الموارد (||) اِ) ابر (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) سحاب (اقرب الموارد).
نزیه
[نَ]( 1) (ع ص) نَزِه (منتهی الارب) (اقرب الموارد) جای زیبا و دارای رنگهای نیکو جای پاک و پاکیزه و دور از کشت و آبهای راکد و از کثافات و مگسهای حوالی شهر و دهات و از آب خیز دریا و فساد و بدی هوا (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد)...
نزیهه
[نَ هَ] (ع ص) تأنیث نَزیه (منتهی الارب) رجوع به نَزیه شود || ارض نزیهه؛ ارض نَزهه (از اقرب الموارد) رجوع به نَزهه شود.
