نزیز

[نَ] (ع ص) خواهان شهوتمند (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) شهوان (اقرب الموارد) (المنجد ||) زیرک || خوش طبع (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) ظریف (اقرب الموارد ||) هو نزیزالشر؛ او به بدی چسپان و ملازم است (منتهی الارب) هو نزیز شر؛ أی لزیزه (اقرب الموارد (||) مص) نَزّ (اقرب الموارد) (منتهی الارب) سخت و استوار گردیدن (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء ||) جنبیدن زه وقت تیر انداختن (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (از المنجد) نَزّ (المنجد ||) دویدن و بانگ کردن تکه (از منتهی الارب) (از تاج المصادر بیهقی) (آنندراج) بانگ کردن آهو (از اقرب الموارد) (از المنجد ||) دویدن و بانگ کردن تکه وقت گشنی (از منتهی الارب) (آنندراج ||) پروریدن آهو بچهء خود را به هنگام خردی (از اقرب الموارد ||) تنها و جدا شدن از کسی (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از المنجد).