نحام
[نَحْ حا] (ع ص) مرد بسیارنحیم (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) آنکه دم سرد و ناله برآرد (ناظم الاطباء ||) مرد نیک بخیل (از منتهی الارب) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) بخیل که چون سؤال کرده شود دم سرد و ناله برآرد (از اقرب الموارد (||) اِ) شیر بیشه...
نحامه
[نُ مَ] (ع ص، اِ) یکی نحام (از اقرب الموارد) رجوع به نحام شود.
نحانحه
[نَ نِ حَ] (ع اِ) بخیلان (منتهی الارب) (آنندراج) مردم بخیل و لئیم واحد آن نحنح است (از اقرب الموارد) رجوع به نحنح شود.
نحاه
[نُ] (ع اِ) جِ ناحی (از منتهی الارب) نحویون نحویین (یادداشت مؤلف) رجوع به ناحی و نحوی شود.
نحب
[نَ] (ع اِ) آهنگ (منتهی الارب) (آنندراج ||) همت (اقرب الموارد ||) برهان || حاجت (منتهی الارب) (آنندراج) (اقرب الموارد ||) سرفه (منتهی الارب) (آنندراج) سعال (اقرب الموارد ||) خواب (منتهی الارب) (آنندراج) نوم (لسان العرب||) یوم (اقرب الموارد)( 1 ||) فربهی (منتهی الارب) (آنندراج) سمن (اقرب الموارد ||) سختی...
نحباه
[نَ] (ع اِ) مرثیه و گریه بر مرده (ناظم الاطباء).
نحبه
[نُ بَ] (ع اِ) قرعه (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (آنندراج).
نحبه
[نَ بَ] (اِخ) قریه ای است از قرای بحرین بنی عامربن عبدالقیس را (از معجم البلدان).
نحت
[نَ] (ع اِ) سرشت طبیعت (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) نحات طبیعه (المنجد (||) ص) خالص (از اقرب الموارد) محض (نشوء اللغه): برد نحت؛ سرمای خالص (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء (||) مص) تراشیدن (غیاث اللغات) (از منتهی الارب) (آنندراج) (ترجمان علامهء جرجانی) (دهار) (تاج المصادر بیهقی)...
نحر
[نَ] (ع اِ) پیش سینه، و جای گردن بند (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) بالای سینه، و گفته اند محل گردن بند (از اقرب الموارد) برِ سینه (فرهنگ خطی) حصهء بالای سینهء جاندار (فرهنگ نظام) سینه (زمخشری) (دستوراللغه) مذکر آید (منتهی الارب) جای قلاده از سینه (یادداشت مؤلف) آنجا که...
نحر
[نَ] (اِخ) (مسجدال ) نام مسجدی در منی (منتهی الارب).
نحر
[نِ] (ع ص) زیرک و ماهر دانا و آزموده کار متقن تیزخاطر بصیر در هر امور (از ناظم الاطباء) (از منتهی الارب) (از آنندراج) (از اقرب الموارد) حاذق ماهر و بصیر فطن (از المنجد).
نحراء
[نُ حَ] (ع ص، اِ) جِ نحیر رجوع به نحیر شود.
نحر کردن
[نَ کَ دَ] (مص مرکب) شتر کشتن کشتن شتر را قربانی کردن اشتر را رجوع به نحر شود.
نحره
[نَ رَ] (ع اِ) یکی نحر (از اقرب الموارد) رجوع به نحر شود || نحرهً: لقیته صحرهً نحرهً؛ عیاناً (اقرب الموارد) (از منتهی الارب)؛ به چشم دیدم او را (ناظم الاطباء).
نحری
[نَ را] (ع ص، اِ) جِ نحیر رجوع به نحیر شود.
نحریر
[نِ] (ع ص) نِحْر زیرک و ماهر و دانا و آزموده کار متقن و بصیر در هر کار (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) دانشمند و زیرک (غیاث اللغات) (آنندراج) (ناظم الاطباء) کسی که حاذق و زیرک و دانا باشد (فرهنگ نظام) نیک دانا (دهار) نیک دان (ملخص...
نحز
[نَ] (ع مص) دور کردن (از منتهی الارب) (آنندراج) دفع نخس (المنجد) (از اقرب الموارد) چیزی را دفع کردن (فرهنگ خطی ||) چیزی را با پای زدن (المنجد ||) سپوختن || درخستن به دست و پای و به چوب (از منتهی الارب) (آنندراج||) کوفتن چیزی را در هاون (از منتهی...
نحز
[نَ حَ] (ع مص) به نحاز مبتلا شدن شتر (از اقرب الموارد) (از المنجد) رجوع به نحاز شود.
نحز
[نَ حِ] (ع ص) بعیر نحز؛ شتر سرفنده (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) ناحز نحیز (از اقرب الموارد) (المنجد) سرفه کن سرفه کننده رجوع به نحاز شود.
