نفوض
[نَ] (ع ص) بسیاربچه از زن و ناقه (منتهی الارب) (آنندراج) کثیره الولد گویند: امرأه نفوض (اقرب الموارد).
نفوض
[نُ] (ع مص) به شدن از بیماری (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد ||) نَفض رجوع به نفض شود.
نفوع
[نَ] (ع ص) مرد بسیارسود (منتهی الارب) (آنندراج) کثیرالنفع (اقرب الموارد) ج، نُفع.
نفوق
[نُ] (ع مص) مردن (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) خارج شدن روح از تن مرد و دابه (از اقرب الموارد) بمردن ستور (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی ||) برکنده پوست گردیدن زخم (منتهی الارب) (آنندراج) تقشر (از اقرب الموارد).
نفوه
[نَفْ وَ] (ع اِ) چیز بلایه و ردی (از منتهی الارب) زبونترین جزء از هر چیزی (ناظم الاطباء) نفاوه الشی ء و نفوته؛ ردیه و بقیته؛ ردی و وامانده از هرچیز (از اقرب الموارد) نفاه نفاء نفاوه (منتهی الارب) نِفوَه (ناظم الاطباء) رجوع به نفاه شود.
نفوه
[نِفْ وَ] (ع اِ) نَفوَه (متن اللغه) (ناظم الاطباء) رجوع به نَفوَه شود || رانده شده و دورکرده شده (ناظم الاطباء) نفی نفایه نفاه نفاء نفاوه نَفوَه (متن اللغه) رجوع به نفاه شود.
نفوه
[نُ] (ع مص) سست و بددل گردیدن بعد قوت و دلیری (از منتهی الارب) (آنندراج) سست دل گردیدن کسی پس از دلیری (ناظم الاطباء) سست دل و ترسو شدن (از اقرب الموارد ||) ذلیل و رام گردیدن سپس سختگی و درشتی (منتهی الارب) (آنندراج) ذلیل شدن شتر بعد از صعوبت...
نفه
[نَفْهْ] (ع مص) مانده گشتن (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) مانده شدن (از تاج المصادر بیهقی).
نفه
[نُفْ فَهْ] (ع ص، اِ) جِ نافه رجوع به نافه شود.
نفهم
[نَ فَ] (ص مرکب) نافهم بی فهم که فهم ندارد (یادداشت مؤلف) بی شعور کودن ابله که عقل و شعوری ندارد بی تمیز.
نفهمی
[نَ فَ] (حامص مرکب) نفهم بودن فهم نداشتن بی شعوری ابلهی نادانی.
نفهمیده
[نَ فَ دَ / دِ] (ن مف مرکب) نفهم نافهم (|| ق مرکب) نادانسته بی تأمل.
نفی
[نَفْیْ] (ع اِ) وعدهء بد (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) وعید (منتهی الارب (||) مص) راندن و دور کردن( 1) (غیاث اللغات) (از منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) راندن (ترجمان علامهء جرجانی ص 101 ) (تاج المصادر بیهقی) (مجمل اللغه ||) دور گردیدن( 2) (از منتهی الارب)...
نفی
[نَ فی ی] (ع اِ) کفک که دیگ جوشان فرواندازد (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) کفی که از دیگ در حال جوشیدن فروریزد (ناظم الاطباء ||) آب که از رسن دلو چکد (منتهی الارب) (از آنندراج) آبی که از ریسمان دول چکد (ناظم الاطباء ||) سنگریزه و جز آن...
نفی
[نَفْ فی ی] (ع اِ) سفره مانندی است که بر آن پِسْت را بیزند (از ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) نُفیَه نَفّیَّه (از اقرب الموارد).
نفیان
[نَ فَ] (ع اِ) خاک و گرد گردآمده از باد در بنهای درختان || رشاشهء باران و آنچه پرد از قطرات باران (منتهی الارب) (آنندراج).
نفیاً
[نَ یَنْ] (ع ق) مقابل اثباتاً (یادداشت مؤلف).
نفیت
[نَ] (ع مص) نفت نفتان (اقرب الموارد) رجوع به نَفت شود.
نفیته
[نَ تَ] (ع اِ) آشی است از آرد و جز آن که به آب یا شیر ترتیب دهند، سطبرتر از سخینه (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (آنندراج) کاچی (بحر الجواهر) (یادداشت مؤلف) (مهذب الاسماء).
نفیث
[نَ] (ع ص) دم نفیث؛ خون روان از زخم (منتهی الارب) (آنندراج) خونی که از جراحت برآید (از اقرب الموارد) (یادداشت مؤلف).
