نعاء
[نُ] (ع اِ) آواز گربه (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (منتهی الارب (||) مص) بانگ کردن گربه (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء) (از المنجد).
نعاء
[نَ ءِ] (ع اِ فعل) اسم فعل است برای امر به معنی انع (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغه) گویند: نعاء فلان؛ یعنی بده خبر مرگ فلان را و آشکار کن خبر فوت او را( 1) (از ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (اقرب الموارد) (از المنجد) ( 1)...
نعائم
[نَ ءِ] (ع اِ) جِ نعامه، به معنی شترمرغ رجوع به نعامه شود (|| اِخ) نعام (متن اللغه) (المنجد) (اقرب الموارد) نام منزل بیستم از منازل قمر و آن چهار ستاره است به شکل مربع در برج قوس که به زحل نسبتی دارد (غیاث اللغات) (آنندراج) (از صراح اللغه) از...
نعاب
[نُ] (ع اِ) بانگ زاغ (ناظم الاطباء (||) مص) نعب نعیب تَنعاب نعبان (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) (از المنجد) تِنعاب (متن اللغه) رجوع به نَعب شود.
نعاب
[نَعْ عا] (ع ص) صیغهء مبالغه است از نعب رجوع به نَعب شود (|| اِ) بچهء زاغ (آنندراج) (غیاث اللغات) (از بحر الجواهر) جوجهء غراب را گویند به سبب کثرت نعیب او (از اقرب الموارد) (از المنجد) در دعای داود است: یا رازق النعاب فی عشه (آنندراج از بحر الجواهر)...
نعابع
[نَ بِ] (ع اِ) مواضعی از بدن شتر که خوی و عرق از آنها تراوش می کند( 1) (ناظم الاطباء) رجوع به نوابع شود ( 1) - نوابع البعیر؛ از اقرب الموارد) ) « نضحت نوابع البعیر » مسایل عرقه، یقال.
نعابه
[نَعْ عا بَ] (ع ص) ناقه نعابه؛ سریعه (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغه) ناقهء تیزرفتار (از آنندراج) (منتهی الارب) ماده شتر تیزرفتار، و در مبالغه گویند (ناظم الاطباء) ج، نُعُب.
نعات
[نُ] (ع ص، اِ) جِ ناعی (یادداشت مؤلف) نعاه رجوع به ناعی و نعاه شود.
نعاته
[نَ تَ] (ع مص) موصوف گردیدن و نیکو شدن (آنندراج) (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء ||) سبقت گرفتن اسب عَتق (از متن اللغه) نعت بودن اسب (از اقرب الموارد) رجوع به نَعت شود || نعت جزو سجیه و فطرت کسی بودن؛ یعنی ماهر و قادر شدن وی بر ادای...
نعاج
[نِ] (ع اِ) جِ نَعجَه رجوع به نعجه شود.
نعار
[نُ] (ع اِ) آواز خیشوم (ناظم الاطباء) (از متن اللغه (||) مص) بانگ کردن و آواز دادن از خیشوم (آنندراج) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغه) نعیر (اقرب الموارد) (المنجد) (متن اللغه ||) جوشیدن خون از رگ یا بانگ کردن رگ به برآمدن خون (آنندراج)...
نعار
[نَعْ عا] (ع ص) نافرمان (منتهی الارب) (آنندراج) عاصی (متن اللغه) (اقرب الموارد ||) حیله گر فتنه دوست (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) حیله گر سختکوش در فتنه انگیزی( 1) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه) عاصی سختکوش در فتنه انگیزی (از المنجد): رجل نعار؛ مردی فتنه انگیز (مهذب...
نعاره
[نَ رَ] (ع اِ) در تلفظ عوام عرب: نَعّارَه مشربه (از المنجد) رجوع به نَعّارَه شود.
نعاره
[نَ عْ عا رَ] (ع ص) تأنیث نعار رجوع به نَعّار شود || زن بابانگ پلیدزبان (آنندراج) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) صخّابهء فاحشه (اقرب الموارد) (المنجد (||) اِ) مشربه ای سفالین است که چون از آن نوشند بانگ کند( 1) (از اقرب الموارد) (از المنجد) 1) - عند المولدین، و...
نعاس
[نُ] (ع مص) غنودن (غیاث اللغات) (زوزنی) (دهار) به خواب شدن (از منتهی الارب) (غیاث اللغات) (آنندراج) چیره شدن نعاس بر شخص (از متن اللغه) نعس (ناظم الاطباء) رجوع به نَعس شود (|| اِمص، اِ) غنودگی (غیاث اللغات) (آنندراج) (ناظم الاطباء) به خواب شدگی (ناظم الاطباء) خواب (مهذب الاسماء) خواب...
نعاس زده
[نُ زَ دَ / دِ] (ن مف مرکب) مبتلا به بیماری سبات (ناظم الاطباء).
نعاع
[نُ] (ع اِ) جِ نعاعه رجوع به نعاعه شود.
نعاعه
[نُ عَ] (ع اِ) گیاه تر و نازک (منتهی الارب) (آنندراج) (از متن اللغه) (ناظم الاطباء) بقله ناعمه (اقرب الموارد) (المنجد) ج، نعاع.
نعاف
[نِ] (ع اِ) جِ نعف رجوع به نَعف شود.
نعاق
[نُ] (ع مص) نعق نعیق نعقان (متن اللغه) بانگ بر گوسفند زدن (تاج المصادر بیهقی) بانگ کردن شبان گوسفندان خود را و زجر نمودن (آنندراج) بانگ زدن بر گوسفندان و زجر کردن آنها را( 1) (از متن اللغه ||) بانگ کردن غراب (آنندراج) نعیق (از متن اللغه) ( 1) -...
