نعار

[نُ] (ع اِ) آواز خیشوم (ناظم الاطباء) (از متن اللغه (||) مص) بانگ کردن و آواز دادن از خیشوم (آنندراج) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغه) نعیر (اقرب الموارد) (المنجد) (متن اللغه ||) جوشیدن خون از رگ یا بانگ کردن رگ به برآمدن خون (آنندراج) (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغه) (از منتهی الارب) نعیر (اقرب الموارد) (المنجد) (متن اللغه) نعور فهو نعار و نعور و ناعر (متن اللغه ||) رفتن در شهرها( 1) (آنندراج) (از متن اللغه) (از منتهی الارب) نعر نعور (متن اللغه) گویند: نعر فلان فی البلاد (منتهی الارب) رجوع به نَعر شود || توانگر شدن سپس افلاس (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغه) نعیر (اقرب الموارد ||) وزیدن باد (از متن اللغه ||) نعر رجوع به نَعر شود ( 1) - در اقرب الموارد بدین معنی نعر آمده است.