نعر
[نُ عَ] (ع اِ) بچهء ناتمام گور خر در رحم مادر (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء ||) جنین صورت گرفته در زهدان (منتهی الارب) (از اقرب الموارد ||) باد که در بینی درآید و آواز زه برآرد( 1) (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء ||) ثمر نخستین اراک (منتهی الارب)...
نعرات
[نَ عَ] (ع اِ) جِ نُعَرَه رجوع به نعره شود.
نعرات
[نُ عَ] (ع اِ) جِ نُعَرَه است رجوع به نعره شود.
نعره
[نَ رَ] (ع اِ) آواز (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) رجوع به نعره شود || آواز خیشوم (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) ج، نعرات - نعره النجم؛ وزش باد و سختی گرمی وقت طلوع آن (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) وزش باد با سختی گرما وقت...
نعره
[نَ عَ رَ] (ع اِمص) بزرگ منشی (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) کبر (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) خودبینی (ناظم الاطباء) نُعَرَه (ناظم الاطباء (||) اِ) کار که بدان آهنگ نمایند (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) کار مقصود کاری که آهنگ وی کنند نُعَرَه (ناظم الاطباء).
نعره
[نَ عِ رَ] (ع ص) تأنیث نَعِر رجوع به نَعِر شود.
نعره
[نُ رَ] (ع اِ) بن بینی، یا اندرون آن (منتهی الارب) (آنندراج) خیشوم (اقرب الموارد) نُعَرَه (ناظم الاطباء).
نعره
[نُ عَ رَ] (ع اِ) خیشوم (اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء) نُعرَه (ناظم الاطباء (||) اِمص) خودبینی بزرگ منشی (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) یقال فی رأسه نعره؛ ای کبر (منتهی الارب) خیلاء کبر (اقرب الموارد (||) اِ) کار مقصود (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) کاری که آهنگ وی کنند (ناظم الاطباء...
نعره
[نَ رَ / رِ] (از ع، اِ) فریاد (ناظم الاطباء) غو غریو دهاز (حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی) شهقه (یادداشت مؤلف) : ز بس نعره و نالهء کرنای همی آسمان اندرآمد ز جایفردوسی بیاورد لشکر ز چپ و ز راست همه مغز گردان ز نعره بکاستفردوسی چو بشنید آن نعره را...
نعره برآمدن
[نَ رَ / رِ بَ مَ دَ] (مص مرکب) بانگ برآمدن فریاد و غوغا برخاستن : آواز بوق و دهل برخاست و نعره برآمد (تاریخ بیهقی ص 376 ) چون روز شد کوس فروکوفتند و بوق بدمیدند و نعره برآمد (تاریخ بیهقی ص 351 ) نعرهء مرغان برآمد کالصبوح بیدلی...
نعره برآوردن
[نَ رَ / رِ بَ وَ دَ] (مص مرکب) غریو کشیدن بانگ زدن فریاد کشیدن : چو رستم شنید این سخنها تمام برآورد یک نعره و گفت نامفردوسی شوریده ای که در آن سفر همراه ما بود نعره برآورد و راه بیابان گرفت (گلستان سعدی).
نعره برخاستن
[نَ رَ / رِ بَ تَ] (مص مرکب) نعره برآمدن غریو و فغان برخاستن :هم اندرین تاریخ طغرل خویشتن بر عامهء شهر زد و نعره برخاست و بیغو به هزیمت شد بی لشکر و بی سلاح (تاریخ سیستان).
نعره برداشتن
[نَ رَ / رِ بَ تَ] (مص مرکب) غریو کردن فریاد و فغان کردن : به شهر اندرون نعره برداشتند وز آن پس همه شهر بگذاشتندفردوسی سپه یکسره نعره برداشتند سنان ها به ابر اندر افراشتندفردوسی سوی پهلوان روی برگاشتند وز آن دیدگه نعره برداشتندفردوسی.
نعره برزدن
[نَ رَ / رِ بَ زَ دَ] (مص مرکب) نعره کشیدن بانگ زدن : یکی نعره برزد پر از خشم و کین بزد رستم شیر را بر زمینفردوسی.
نعره برکشیدن
[نَ رَ / رِ بَ کَ / کِ دَ](مص مرکب) فریاد کردن بانگ زدن : سبک قارن رزم زن کآن بدید چو شیر ژیان نعره ای برکشیدفردوسی.
نعره زدن
[نَ رَ / رِ زَ دَ] (مص مرکب)بانگ زدن فریاد زدن به بانگ بلند خطاب کردن : یکی نعره زد گیو در کارزار به افراسیاب آن شه نامدارفردوسی یکی نعره زد گیو و گفت ای سران بکوشید در رزم بدگوهرانفردوسی همی رفت گشتاسب تا پیش کوه یکی نعره زد کاژدها...
نعره زنان
[نَ رَ / رِ زَ] (نف مرکب، ق مرکب) فریادکنان (ناظم الاطباء) غریوان : گرازان و چون شیر نعره زنان سمندش جهان و جهان را کنانفردوسی هر شب به سیر کویش از کوچهء خرابات نعره زنان برآیم یعنی که مست اویمخاقانی نیمشبی سیمبرم نیم مست نعره زنان آمد و در...
نعره کردن
[نَ رَ / رِ کَ دَ] (مص مرکب)نعره زدن : مست ناز من به سوی صومعه بگذشت دوش دید صوفی جلوهء قد نعرهء مستانه کرد نصیرای بدخشانی (آنندراج).
نعره کنان
[نَ رَ / رِ کُ] (نف مرکب، ق مرکب) نعره زنان خروشان و غریوان : نعره کنان چون نمک بر آتشم ایرا غم نمکم بر دل فگار برافکندخاقانی.
نعره وار
[نَ رَ / رِ] (اِ مرکب) ندا، و آن نصف میل است و میل ثلث فرسنگ است، پس نعره وار شش یکِ فرسنگ باشد (یادداشت مؤلف) ||مسافتی که آوازهء نعره ای بدانجای رسد : اسبی دارم که نعره واری طی می نکند به یک شبانروزنزاری هنوز نعره واری راه نرفته...
