نصاص
[نِ] (ع اِ) جِ نصه رجوع به نُصَّه شود.
نصاعه
[نَ عَ] (ع مص) خالص و بی آمیغ گردیدن (آنندراج) (از منتهی الارب) خالص شدن (از اقرب الموارد) (از المنجد) نصوع (متن اللغه) (اقرب الموارد) (المنجد) رجوع به نصوع شود.
نصاف
[نَ] (ع مص) نَصف نِصاف نَصافَه نِصافَه (متن اللغه) (اقرب الموارد) (المنجد) رجوع به نَصف و نِصاف شود.
نصاف
[نُصْ صا] (ع ص، اِ) جِ ناصف است رجوع به ناصف شود.
نصاف
[نِ] (ع مص) خدمت کردن (از منتهی الارب) (آنندراج) (تاج المصادر بیهقی) نَصاف نَصف نَصافَه نِصافَه (متن اللغه) (المنجد) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) رجوع به نَصف شود.
نصافه
[نَ فَ] (ع مص) خدمت کردن (تاج المصادر) (زوزنی) نِصافَه نَصف نِصاف نَصاف (اقرب الموارد) (از منتهی الارب) (متن اللغه) رجوع به نَصف شود || نصف گرفتن از قوم (از منتهی الارب) (آنندراج) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) نَصف نِصافَه (اقرب الموارد) (متن اللغه) (المنجد).
نصافه
[نِ فَ] (ع مص) خدمت کردن (متن اللغه) نَصافَه نَصف نِصافْ نَصاف (اقرب الموارد) (المنجد) (از منتهی الارب) رجوع به نَصف شود || نصف گرفتن (از المنجد) نَصافَه نَصف (متن اللغه) (اقرب الموارد) رجوع به نَصف شود.
نصال
[نِ] (ع اِ) پیکان ها (غیاث اللغات) جِ نصل رجوع به نَصْل شود : و شیاطین ملاحده به نصال شهب آسای متجنده بسیار سوخته گشتند (جهانگشای جوینی ||) فارسیان به معنی مفرد [ : پیکان تیر ]استعمال کنند (از آنندراج) : آزمایش را گر تیر تو بر پیل زنی ز...
نصال
[نَصْ صا] (ع ص) پیکان گر (دهار) (از مهذب الاسماء).
نصایب
[نَ یِ] (ع اِ) نصائب رجوع به نَصائِب شود.
نصایح
[نَ یِ] (ع اِ) پند پندها و اندرزها (ناظم الاطباء) نصائح رجوع به نَصائِح شود.
نصایر
[نَ یِ] (ع اِ) نصائر رجوع به نصائر شود : و داعی نصایر جهاد سوی مملکت آن مخاذیل ندای درداد (جهانگشای جوینی).
نص ء
[نَصْءْ] (ع مص) گرفتن موی پیشانی کسی را (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) ناصیهء کسی را گرفتن (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) (از المنجد) و نیز رجوع به نصو و نصاء شود || بانگ برزدن شتر را و زجر کردن (از منتهی الارب) (آنندراج) زجر کردن (از متن...
نصب
[نَ] (ع اِ) بیماری (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) داء (متن اللغه) (المنجد) نُصب نُصُب (متن اللغه ||) سختی (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) بلاء (المنجد) (متن اللغه) شر تعب (متن اللغه) نُصب نُصُب (متن اللغه ||) پایان (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) غایت (المنجد) (متن اللغه ||) نشانِ...
نصب
[نَ صَ] (ع اِ) نشان برپای کرده (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) عَلَم منصوب (متن اللغه ||) آنچه برپا کنند بهر پرستش (غیاث اللغات) نُصُب نَصب (غیاث اللغات ||) بت (غیاث اللغات) نَصب جبت بُدّ طاغوت صنم وثن (یادداشت مؤلف ||) رنج سختی (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) رنجوری (یادداشت مؤلف)...
نصب
[نَ صِ] (ع ص) بیمار دردگین (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (متن اللغه) مریض موجوع (المنجد).
نصب
[نُ] (ع اِ) بیماری (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) داء (المنجد) نُصُب (منتهی الارب) (آنندراج ||) سختی بدی بلا (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) بلاء (المنجد) نُصُب (منتهی الارب) (آنندراج) قوله تعالی: انی مسنی الشیطان بنصب و عذاب( 1) (منتهی الارب ||) عَلَم نشان (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) نُصُب...
نصب
[نُ صُ] (ع اِ) نُصب رجوع به نُصب شود || جِ نصاب رجوع به نِصاب شود || جِ نصیب (متن اللغه ||) جِ نصیبه (متن اللغه) ||جِ نَصِب است (المنجد ||) نَصب هرچه برپای کرده شود برای عبادت از بتان و غیر آن (ترجمان علامه جرجانی ص 99 ) آنچه...
نصب
[نَ صَ] (ع اِ) جِ نصبه به معنی آنچه که شناسائی راه را نصب کنند (از المنجد) رجوع به نُصبَه شود.
نصب
[نِ] (ع اِ) بهره (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) نصیب (ناظم الاطباء) (متن اللغه) قسمت (ناظم الاطباء) حظ (متن اللغه) (المنجد) لغتی است در نصیب (المنجد).
