نگرفته
[نَ گِ رِ تَ / تِ / نَ رِ تَ / تِ](ن مف مرکب) مقابل گرفته || دستگیرناشده به چنگ نیفتاده به دام نیفتاده آزاد رها.
نگرنده
[نِ گَ رَ دَ / دِ] (نف) ناظر نظاره (یادداشت مؤلف) که می نگرد تماشاگر.
نگرونده
[نَ گِ رَ وَ دَ / دِ / نَ رَ وَ دَ / دِ](نف مرکب) ناگرونده نامؤمن که نگرویده است و ایمان نیاورده است کافر ناخستو مقابل گرونده رجوع به گرونده شود.
نگرویدن
[نَ گِ رَ دَ / نَ رَ دَ] (مص منفی)ایمان نیاوردن متابعت نکردن مقابل گرویدن رجوع به گرویدن شود.
نگرویده
[نَ گِ رَ دَ / دِ / نَ رَ دَ / دِ] (ن مف مرکب) مقابل گرویده.
نگریدن
[نِ گَ دَ] (مص)( 1) دیدن (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) نگریستن (جهانگیری) : به چشمت اندر بالار ننگری تو به روز به شب به چشم کسان اندرون ببینی خار رودکی سرخی خفچه نگر از سرخ بید معصفرگون پوشش و او خود سپید رودکی گرازید بهرام چون بنگرید یکی کاخ پرمایه...
نگریستن
( [نِ گَ تَ] (مص)( 1) نگرستن نگریدن نظر افکندن نگاه کردن : خواجه به خشم در بوسهل نگریست (تاریخ بیهقی ص 181 فور را دل مشغول شد و از آن جانب نگریست (تاریخ بیهقی ص 90 ||) اعتنا کردن : هر روز بونصر به خدمت می رفت و سوی...
نگزاییدن
[نَ گَ دَ / نَ دَ] (مص منفی)آسیب نرساندن مقابل گزاییدن رجوع به گزاییدن شود : جمال خواجه را بینم بهار خرم شادی که بفزاید به آبان ها و نگزایدْش صرصرها منوچهری آنکس که ز پشت سعد سلمان آید گر زهر شود ملک تو را نگزاید مسعودسعد.
نگزردن
[نَ زِ دَ] (مص منفی) چاره و علاج نبودن (یادداشت مؤلف) - نَگْزِرَد؛ مخفف نگزیرد است، یعنی چاره نباشد و علاجی نیست (برهان قاطع) (آنندراج).
نگزیردن
[نَ گُ دَ] (مص منفی) چاره و علاج نبودن (یادداشت مؤلف) - نگزیرد؛ یعنی چاره ای نباشد و علاج نبود (برهان قاطع) (از آنندراج).
نگژده
[نَ گَ دَ / دِ] (اِ) کوزه و مشربهء سفالین (برهان قاطع) (آنندراج) در بعضی فرهنگها به کاف [ نکژده ] مرقوم است (جهانگیری) (از رشیدی) و بعضی به زای تازی [ نگزده ] نیز گفته اند (رشیدی از مؤیداللغات) (از آنندراج).
نگسستن
[نَ گُ سَسْ تَ / نَ سَسْ تَ](مص منفی) مقابل گسستن رجوع به گسستن شود.
نگسلانیدن
[نَ گُ سِ / سَ دَ / نَ سِ / سَ دَ] (مص منفی) مقابل گسلانیدن.
نگسیختن
[نَ گُ تَ / نَ تَ] (مص منفی)مقابل گسیختن.
نگشادن
[نَ گُ دَ / نَ دَ] (مص منفی) مقابل گشادن : سخن از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را حافظ.
نگشودن
[نَ گُ دَ / نَ دَ] (مص منفی)مقابل گشودن : که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را حافظ.
نگفتن
[نَ گُ تَ] (مص منفی) مقابل گفتن : سخن گرچه با وی زهازه بود نگفتن هم از گفتنش به بودنظامی.
نگفتنی
(|| [نَ گُ تَ] (ص لیاقت)غیرقابل گفتن مقابل گفتنی : سخن از دو نوع است یکی نادانستنی و نگفتنی (منتخب قابوسنامه ص 46 راز سِرّ : گفتا نگفتنی است سخن ورچه محرمی درکش زبان و پرده نگه دار و می بنوش حافظ.
نگفته
[نَ گُ تَ / تِ] (ن مف مرکب) ناگفته گفته ناشده (|| ق مرکب) پیش از آنکه بگوید قبل از آنکه اظهاری کند و لب به سخن بگشاید.
نگل
[نَ]( 1) (ص، اِ) آنکه خطش تمام ندمیده باشد، یعنی پسری که مزلف شده باشد (برهان قاطع) (آنندراج) پسر سادهء خوش روی امرد (فرهنگ خطی) جوانی که خطش آغاز به دمیدن کرده باشد (ناظم الاطباء) مصحف تگل است (از حاشیهء برهان قاطع چ معین) رجوع به تگل و نکل و...
