نفراجه
[نِ جَ] (ع ص) نفراج (منتهی الارب) (متن اللغه) (اقرب الموارد) رجوع به نِفراج شود.
نفراختن
[نَ فَ تَ / نَ تَ] (مص منفی)نیفراختن ناافراختن مقابل فراختن و افراختن رجوع به افراختن شود.
نفراختنی
[نَ فَ تَ / نَ تَ] (ص قابلیت)نیفراختنی مقابل فراختنی رجوع به افراختنی شود.
نفراخته
[نَ فَ تَ / نَ تَ / تِ] (ن مف مرکب) ناافراخته نیفراخته مقابل افراخته رجوع به افراخته شود.
نفراشتن
[نَ فَ تَ / نَ تَ] (مص منفی)نیفراشتن مقابل افراشتن.
نفراشتنی
[نَ فَ تَ / نَ تَ] (ص قابلیت)نیفراشتنی ناافراشتنی مقابل افراشتنی.
نفراشته
[نَ فَ تَ / نَ تَ / تِ] (ن مف مرکب) نیفراشته نیفراخته.
نفرت
[نِ رَ] (ع اِمص) رمیدگی نوعی رمیدگی از چیزی (غیاث اللغات) بیزاری اشمئزاز رمیدگی ناخواهانی (یادداشت مؤلف) فرار گریز هزیمت هول ترس هراس کراهت ویسه یارند تنفر عدم میل (ناظم الاطباء) : اگر تا این حد نواختی بواجبی از مجلس ما به حاجب نرسیده است اکنون پیوسته بخواهد بود تا...
نفرت آور
[نِ رَ وَ] (نف مرکب) نفرت آورنده که تولید اشمئزاز و دل زدگی و تنفر کند ناپسند مکروه ناخوشایند موجب بیزاری و رمیدگی.
نفرت آوردن
[نِ رَ وَ دَ] (مص مرکب)ایجاد کراهت و رمیدگی و اشمئزاز کردن :زنان و مخنثان را برگمارند تا از معشوق او حکایتهاء زشت ناپسندیده که مردم را از آن ننگ آید و نفرت آرد می گویند تا دل او سرد شود (ذخیرهء خوارزمشاهی).
نفرت انگیز
[نِ رَ اَ] (نف مرکب) نفرت آور ناخوشایند.
نفرت انگیزی
[نِ رَ اَ] (حامص مرکب)عمل نفرت انگیز رجوع به نفرت انگیز شود.
نفرت داشتن
[نِ رَ تَ] (مص مرکب)بیزار بودن کراهت داشتن.
نفرت گرفتن
[نِ رَ گِ رِ تَ] (مص مرکب)بیزار شدن رمیدن : مردم از او سیر نگردد و طبع نفرت نگیرد (نوروزنامه).
نفرت نمودن
[نِ رَ نُ / نِ / نَ دَ] (مص مرکب) اظهار تنفر و بیزاری کردن.
نفرج
[نِ رِ] (ع ص) بددل (منتهی الارب) نفراج رجوع به نفراج شود.
نفرجاء
[نِ رِ] (ع ص) نفراج (منتهی الارب) رجوع به نفراج شود.
نفرجه
[نَ رَ جَ] (ع مص) سخن بسیار گفتن (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
نفرجه
[نِ رِ جَ] (ع ص) نفراج رجوع به نفراج شود.
نفروج
[نَ / نُ] (اِ) چوبی که خمیر نان را بدان پهن کنند (برهان قاطع) (آنندراج) (ناظم الاطباء) آن را به عربی مدمک خوانند (برهان قاطع) (آنندراج) چوبک شوبق [ معرب چوبک ] مطمله وردنه تیروَرکُن تیر (یادداشت مؤلف) رجوع به نغروچ شود.
