نعره

[نُ عَ رَ] (ع اِ) خیشوم (اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء) نُعرَه (ناظم الاطباء (||) اِمص) خودبینی بزرگ منشی (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) یقال فی رأسه نعره؛ ای کبر (منتهی الارب) خیلاء کبر (اقرب الموارد (||) اِ) کار مقصود (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) کاری که آهنگ وی کنند (ناظم الاطباء ||) بچهء ناتمام گورخر در رحم مادر (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) جنینی که گورخر در رحم دارد پیش از آنکه خلقت آن کامل شود (از اقرب الموارد ||) یقال للمرأه و لکل انثی ما حملت نعره قط؛ ای حملت ملقوجاً (منتهی الارب) بچه در شکم مادر چون شکل گیرد اولاد الحوامل اذا صورت (اقرب الموارد) جنین متشکل شده در زهدان (ناظم الاطباء ||) بادی که در بینی پیچد و آن را به لرزه درآورد (از اقرب الموارد) بادی که در بینی درآید و آواز زه برآرد (ناظم الاطباء ||) میوه ای که درخت اراک دهد نخستین بار درخت اراک (از اقرب الموارد ||) ذبابهء درشت ازرق رنگی که بر چارپایان فرودآید و آزارشان کند و در بینی خر و اسب داخل شود، آن را نعره گفته اند به مناسبت نعیر آن یعنی صدایش ج، نُعَر، نعرات (از اقرب الموارد) خرمگس (منتهی الارب) (مهذب الاسماء) (زمخشری) مگس خر (زمخشری).