نظام الدین ساوجی
[نِ مُدْ دی نِ وَ](اِخ) محمد بن حسین قرشی ساوجی، از علمای امامیهء قرن یازدهم و از شاگردان و پروردگان شیخ بهائی است در دربار شاه عباس اول صفوی حرمتی داشته و به امر پادشاه به اتمام جامع عباسی تألیف ناتمام استاد خود پرداخته و در پایان عمر به مدرسی...
نظام الدین سندی
[نِ مُدْ دی نِ سِ](اِخ) مشهور به جام از سلاطین سند و از پارسی گویان آن دیار است، پس از 48 سال حکمروائی به سال 914 ه ق درگذشت او راست: ای آنکه ترا نظام دین می خوانند تو مفتخری مرا چنین می خوانند گر در ره دین از تو...
نظام الدین سهیلی
[نِ مُدْ دی نِ سُ هَ](اِخ) احمد (شیخ) رجوع به نظام الدین احمد و نیز رجوع به فرهنگ آنندراج ذیل نظام الدین شود.
نظام الدین شامی
[نِ مُدْ دی نِ] (اِخ)از شاعران و فضلای قرن هشتم و اوایل قرن نهم تبریز( 1) و قدیمی ترین مورخان عصر تیموری است او را شنب غازانی نیز گویند( 2) وی در بغداد می زیست و به سال 795 ه ق چون امیرتیمور آن ولایت را تصرف کرد بخدمت...
نظام الدین قاری
[نِ مُدْ دی نِ] (اِخ)محمود یزدی ملقب به نظام الدین و مشهور به شاعر البسه از شاعران قرن نهم است وی به تقلید ابواسحاق معروف به بسحاق اطعمه (که توصیف طعامها را موضوع شاعری کرده بود) توصیف انواع جامه ها را موضوع شعر خویش قرار داد دیوان البسهء وی گذشته...
نظام الدین قمری
[نِ مُدْ دی نِ قُ](اِخ) از شعرای قرن هفتم اصفهان و با کمال الدین اسماعیل و اثیرالدین اومانی معاصر است و به روایت مؤلف عرفات مداح آل صاعد و نیز ابوبکربن سعد زنگی بوده است او راست: سرگشته دلم در آرزوئی مانده ست در چنبر زلف ماه روئی مانده ست...
نظام الدین کاشانی
[نِ مُدْ دی نِ](اِخ) (حکیم) رجوع به نظام الدین علی شود.
نظام الدین کبودجامه
[نِ مُدْ دی نِ کَ مَ] (اِخ) (امیر) استرابادی، از شاعران قرن ششم و از امیران عهد سلطان تکش و حکمران فیروزکوه است، گویند سلطان تکش کسی را به آوردن سر او فرستاد و او خود به دربار سلطان آمد و با این رباعی آتش غضب سلطان را فرونشاند: من...
نظام الدین گنجوی
[نِ مُدْ دی نِ گَ جَ] (اِخ) محمود مکنی به ابوالعلاء و ملقب به ملک الشعرا و استادالشعرا رجوع به ابوالعلاء گنجوی و نیز رجوع به ریحانه الادب ج 4 ص 213 شود.
نظام الدین گیلانی
[نِ مُدْ دی نِ] (اِخ)ملقب به حکیم الملک، از ادبای قرن یازدهم است او راست: انوارالفصاحه و اسرارالبلاغه در شرح خطب نهج ( البلاغه که به سال 1036 ه ق آن را تألیف کرده است (از فهرست کتابخانهء مدرسهء عالی سپه سالار ج 2 ص 131.
نظام الدین محمود
[نِ مُدْ دی مَ] (اِخ)از امرای ریگ است، وی و برادرش در عهد تسلط قراغزان بر کرمان بدان نواحی تاختند و به سال 597 ه ق بردسیر را تصرف کردند، و نایبی بدانجا گذاشتند، بار دیگر نظام الدین به کرمان تاخت و غزان را شکست داد و خود در...
نظام الدین موذی
[نِ مُدْ دی نِ] (اِخ)ابراهیم بن محمد بن حیدر خوارزمی، مکنی به ابواسحاق، از شاعران و دانشمندان قرن هفتم و با یاقوت حموی معاصر است، او راست: دیوان شعر فارسی، گفتارنامه، الوسائل الی الرسائل، اساسنامه در مواعظ به فارسی، نمودارنامه در شرح ابیات کلیله، الخطب، دیوان الانبیاء، مرتع الوسائل و...
نظام الدین هروی
[نِ مُدْ دی نِ هَ رَ](اِخ) عبدالحی رجوع به نظام الدین عبدالحی بن عبدالوهاب شود.
نظام الدین هروی
[نِ مُدْ دی نِ هَ رَ](اِخ) از شعرای عهد سلطان حسین بایقرا و معاصر امیر علیشیر نوائی است در هرات منصب قضا داشته( 1) او راست: بدور روی توام بت پرست می گویند چه گویم ای بت من هرچه هست می گویند (از قاموس الاعلام ج 6) (ریحانه الادب 1)...
نظام الدین یزدی
[نِ مُدْ دی نِ یَ](اِخ) محمود، شاعر البسه رجوع به نظام الدین قاری شود.
نظام العلماء
[نِ مُلْ عُ لَ] (اِخ) رفیع الدین (میرزا) بن میرزا علی اصغر طباطبائی تبریزی، از علمای امامیهء قرن اخیر است، وفاتش به سال 1326 ه ق در قریه باسمنج و مدفنش در قم است، از تألیفات اوست: آداب الملوک اسرارالشهاده انیس الادباء و سمیرالسعداء تحفه الامثال التحقیقات العلویه دستور...
نظام العلماء
[نِ مُلْ عُ لَ] (اِخ) محمود (حاجی میرزا) بن محمد تبریزی، از علمای امامیهء قرن سیزدهم و معلم ناصرالدینشاه قاجار است، از تألیفات اوست: اخلاق نظام العلماء و الشهاب الثاقب فی ردالنواصب (از ریحانه الادب ج 4 ص 215 ) و نیز رجوع به الذریعه الی تصانیف الشیعه ج 1...
نظام الملک
[نِ مُلْ مُ] (اِخ) احمدبن نظام الملک، مکنی به ابونصر، فرزند خواجه نظام الملک طوسی وزیر معروف ملکشاه سلجوقی است، وی مدتی وزارت سلطان محمد بن ملکشاه داشت و عاقبت به روایت راوندی، سلطان وی را در ازای هشتصد هزار دینار به سیدابوهاشم 164 و الکامل ابن اثیر ج 10...
نظام الملک
[نِ مُلْ مُ] (اِخ) چن قلیچ خان بن غازی فیروزجنگ مشهور و ملقب به نظام الملک آصف جاه، مؤسس سلسلهء نظام حیدرآباد وی ( به سال 1161 درگذشت (از قاموس الاعلام ج 6.
نظام الملک
[نِ مُلْ مُ] (اِخ) حسن بن محمد الدهستانی، مکنی به ابومحمد و ملقب به نظام الملک از وزیران سلطان طغرل بیگ سلجوقی است رجوع به راحه الصدور راوندی حاشیهء ص 98 و الکامل ابن اثیر ذیل حوادث سال 436 شود.
