نشک
[نَ شِ] (اِ) رجوع به نشک [ نَ ] شود.
نشک
[نِ] (اِ) نوک و منقار مرغان (ناظم الاطباء) -امثال: مرغی که انجیر میخورد نشکش کج است.
نشکاش
[نِ] (اِخ) دهی است از دهستان بالک بخش مریوان شهرستان سنندج، در 18 هزارگزی مشرق دژ به سلماس و 8 هزارگزی جنوب راه سنندج به مریوان، در ناحیهء کوهستانی سردسیری واقع است و 175 تن سکنه دارد آبش از رودخانه و چشمه و قنات، ( محصولش غلات و حبوبات و...
نشکافتن
[نَ تَ / نَ شِ تَ] (مص منفی)مقابل شکافتن رجوع به شکافتن شود.
نشکافتنی
[نَ تَ / نَ شِ تَ] (ص لیاقت)که نتوان آن را شکافت مقابل شکافتنی رجوع به شکافتنی شود.
نشکافته
[نَ تَ / تَ / نَ شِ تَ / تِ](ن مف مرکب) نشکفته از هم باز ناشده نشکافیده ناشکافته ناشکفته مقابل شکافته رجوع به شکافته شود.
نشکرد
[نَ کَ] (اِ) اسفنج و ابر مرده که نشکرد گازران نیز گویند (ناظم الاطباء) رجوع به مادهء بعد شود.
نشکرد گازران
[نَ کَ دِ زُ] (ترکیب اضافی) به معنی اسفنج است که ابر بوده باشد و آن چیزی است مانند نمد کرم خورده و آن را به عربی هرشفه و رغوه الحجامین گویند (برهان قاطع) ابر مرده سفنج اسفنج (یادداشت مؤلف).
نشکردن
[نَ شِ کَ دَ / نَ کَ دَ] (مص منفی) مقابل شکردن رجوع به شکردن شود.
نشکردنی
[نَ شِ کَ دَ / نَ کَ دَ] (ص لیاقت) شکارناشدنی مقابل شکردنی || نشکستنی رجوع به شکردنی شود.
نشکرده
[نِ کِ دَ / دِ / نِ کَ دَ / دِ] (اِ)دست افزار کفشدوز و موزه دوز (لغت فرس اسدی ص 507 ) (حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی) (حاشیهء برهان قاطع چ معین) شفره (از منتهی الارب) ذرب (از منتهی الارب) از میل (تفلیسی) ارمیک محذی آلتی است مجلدین و هم...
نشکرده
[نَ شِ کَ دَ / دَ / نَ کَ دَ / دِ](ن مف مرکب) ناشکرده مقابل شکرده رجوع به شکرده شود.
نشکستن
[نَ شِ کَ تَ / نَ کَ تَ] (مص منفی) مقابل شکستن رجوع به شکستن شود.
نشکستنی
[نَ شِ کَ تَ / نَ کَ تَ] (ص لیاقت) غیرقابل شکستن که نتوان آن را درهم شکست که نمی شکند مقابل شکستنی.
نشکسته
[نَ شِ کَ تَ / تَ / نَ کَ تَ / تِ](ن مف مرکب) ناشکسته درست سالم غیرمعیوب آسیب نارسیده مقابل شکسته رجوع به شکسته شود.
نشکفتن
[نَ شِ کُ تَ / نَ کُ تَ] (مص منفی) ناشکفتن مقابل شکفتن رجوع به شکفتن شود.
نشکفتنی
[نَ شِ کُ تَ / نَ کُ تَ] (ص لیاقت) مقابل شکفتنی وانشدنی رجوع به شکفتنی شود.
نشکفته
[نَ شِ کُ تَ / تِ / نَ کُ تَ / تِ](ن مف مرکب) وا نشده باز ناشده ناشکفته: غنچهء نشکفته رجوع به شکفته و ناشکفته شود.
نشکن
[نَ کَ / نَ شِ کَ] (نف مرکب)نشکننده که نمیشکند || نشکستنی ناشکن: لیوان نشکن که شکستنی نیست.
نشکنج
[نِ کُ]( 1) (اِ) گرفتن گوشت کسی به دو سرانگشت یا بدو سر ناخن چنان که به درد آید (غیاث اللغات) گرفتن اعضا با دو سر انگشت یا دو سر ناخن دست، چنانکه به درد آید (از برهان قاطع) به ناخن گرفتن (لغت فرس اسدی ص 56 ) (صحاح الفرس...
