ادلیساس
[اِ] (ع مص) بگیاه قلیل رسیدن شتران در زمینی.
ادلیلاء
[اِ] (ع مص) شتاب کردن. شتابی کردن. (منتهی الارب). شتابیدن. شتافتن. || پنهان شدن. (مصادر زوزنی).
ادلیمام
[اِ] (ع مص) سخت سیاه شدن. (منتهی الارب). سیاه شدن آدمی و خر. (تاج المصادر بیهقی). || ادلیمام لیل؛ تاریک شدن شب.
ادلینک
[اِ دِ] (اِخ)(1) ژِرار. حکاک مشهور، متولد به آنوِرس (1649 - 1707م.). لوئی چهاردهم او را بفرانسه خواند و احسان و اکرامی بغایت دربارهء او مبذول داشت و بعضویت آکادمی فرانسه نائل شد.
(1) - Edelinck, Gerard.
ادم
[اَ] (ع اِ) پیشوای قوم و روگاه آنها که شناخته شوند به او. مقتدی . مهتر. اَدمه. اِدام.
ادم
[اَ] (ع مص) اصلاح کردن میان دو تن. الفت دادن بین دو کس. سازگار کردن. الفت افکندن. (تاج المصادر بیهقی). || آمیختن نان به نان خورش. با خورش خوردن نان. نان با نان خورش خوردن. (تاج المصادر بیهقی). || نان کسی یا جماعتی را نان خورش دادن. || پیشوا و...
ادم
[اَ دَ] (ع اِ) قبر. گور. || قسمی خرما که آنرا برنی نیز نامند.
ادم
[اَ دَ] (ع اِ) اسم جمع ادیم. چرم.
ادم
[اَ دَ] (اِ) لعل. (آنندراج). این معنی جای دیگر دیده نشد.
ادم
[اَ دَ] (اِخ) ناحیه ای نزدیک هجر از سرزمین بحرین. || موضعی نزدیک ذی قار و هامرز آنجا بقتل رسید. (معجم البلدان). || بقول نصر موضعی است نزدیک عمق و یاقوت گوید گمان میکنم که کوهی است. (معجم البلدان). || ناحیه ای از عمان. شهری بعمان. (دمشقی). از نواحی عمان...
ادم
[اَ دَم م] (ع ن تف) نعت تفضیلی از دَمّ. مالیده تر.
-امثال: ادمّ من الوباره.
ادمّ من بعره.
ادم
[اِ دُ] (اِخ)(1) ادومه(2). ناحیتی شامل قسمت جنوبی یهودیه و قسمت شمالی عربستان. رجوع به ادوم شود.
(1) - Edom.
(2) - Idumee.
ادم
[اُ] (ع اِ) نانخورش. خورش. قاتق. صبغ. هرچه اصلاح طعام کند چون سرکه و نمک و امثال آن. اِدام. ج، آدام.
ادم
[اُ] (ع ص، اِ) جِ آدَم. گندم گونان. || جِ اَدمانه.
ادم
[اُ دُ] (ع ص، اِ) آهوان سپید: والادم من الظباء؛ البیض تعلوهنّ جدَدٌ فیهن غُبره. (معجم البلدان). || جِ اَدیم. || جِ اِدام.
ادم
[اُ دُ] (اِخ) یکی از قراء طائف است. (معجم البلدان).
ادماء
[اِ] (ع مص) خون آلود کردن. (تاج المصادر بیهقی). خون آلوده گردانیدن. (منتهی الارب). || خون انداختن. خون برآوردن.
ادماء
[اَ] (ع ص) تأنیث آدم. گندمگون. || آهوی مادهء سفید و شتر مادهء سفید. (آنندراج). ج، اُدمانه، اُدم.
ادماء
[اُ] (اِخ) موضعی است بین خیبر و دیار طیی و غدیر مُطرق آنجاست. (معجم البلدان).
ادمات
[اَ دَ] (ع اِ) جِ اَدمَه.
