ادفأ
[اَ فَءْ] (ع ص) مرد خیمه نشین. (منتهی الارب).
ادفر
[اَ فَ] (ع ص) گند. گنده. تیزبوی. تیزگند. || گنده بغل. مؤنث: دَفراء.
ادفر
[اَ فَ] (اِ) برادرزاده را گویند که افدر هم مینامند و در بعضی فرهنگ ها همشیره را هم گویند. (فرهنگ شعوری). رجوع به افدر شود.
ادفساس
[اِ فِ] (ع مص) سیاه شدنِ روی کسی بدون بیماری.
ادفع
[اَ فَ] (ع ن تف) نعت تفضیلی از دفع. راننده تر.
ادفق
[اَ فَ] (ع ص) کج. || مرد خم گرفته از پیری و اندوه. کوژ. || آنک دندانش بیرون نشسته بود از دهن. (تاج المصادر بیهقی). شتر دندان بیرون آمده. || شتری که آرنج وی از هر دو پهلوی او جدا باشد. || سیر ادفق؛ رفتن بشتاب. || هلال برابر و...
ادفنش
[اَ فُ] (اِخ)(1) دمشقی در نخبه الدهر (چ لیپزیک ص 260) آرد: فملک ملوک الافرنج یسمی اَدفُنش و سکناه برشلونه(2) و فی مملکته ثلاث عشره ارضاً تشتمل علی المدن و الحصون المنیعه والنواحی العریضه الوسیعه. و ناشر کتاب مراد از ادفنش مذکور را الفونس(3) پادشاه فرانسه دانسته است. (نخبه الدهر...
ادفو
[اُ] (اِخ)(1) اتفو. نام شهری بساحل نیل بجنوب اسنا(2). (ابن بطوطه). نام قریه ای است بصعید مصر اعلی بین اسوان و قوص و نخل بسیار و دارای خرمائی است که از بس شیرینی کس بخوردن آن قادر نیست مگر آنکه مانند شکر در هاون بکوبند و بر عصاید پاشند. و...
ادفوس
[] (اِ) بیونانی عرعر است. (تحفهء حکیم مؤمن).
ادفونس
[اَ] (اِخ) اَدفونش. اذفونش. ادفنش. الفنس(1). گروهی از پادشاهان اروپا از جمله پادشاه ولایت لیون که در 1086 م. / 479 ه . ق. مرابطین و بنی عباد با وی جنگ کردند. و رجوع به ادفنش و اذفونش شود.
(1) - Alfonso, Alphonse.
ادفوه
[اُ / اَ] (اِخ) رجوع به ادفو شود.
ادفوی
[اُ فُ وی ی] (ص نسبی) منسوب به اُدفوه.
ادفوی
[اُ فُ وی ی] (اِخ) ابوبکر محمد بن علی بن احمد الادفوی الشافعی المقری النحوی. او راست: تفسیر مسمی به استغناء فی علم القرآن. و اقناع فی احکام السماع.
ادفوی
[اُ فُ وی ی] (اِخ) کمال الدین ابوالفضل جعفربن ثعلب بن علی الادفوی الشافعی. وی به اُدفو از اعمال قوص (مصر) بسال 685 ه . ق. متولد شد و از ابن دقیق و جز او علم فراگرفت و از جماعتی منجمله ابوحیان ادب بیاموخت و از سنهء 718 تا هنگام...
ادفه
[اَ فَ] (اِخ) یکی از قرای اخمیم از صعید مصر است. (مراصدالاطلاع).
ادفی
[اَ فا] (ع ص) کوز. کوژ (مرد). (منتهی الارب). مرد دوتاپشت. (مهذب الاسماء). || درازبال (پرنده). که بال دراز دارد. || آنکه سرش بسوی گوش گردیده باشد. (زوزنی). آنکه سرش بسوی گوش چسبیده بود. (مهذب الاسماء). || اسب درازگردن. || شاهین که منقار کج دارد. || درخت کلان. (آنندراج). ||...
ادفیه.(1)
[اُ فی یَ] (اِخ) کوهی است بنی قشیر را. (معجم البلدان).
(1) - در مراصدالاطلاع چ 1320 بغلط ادقیه ثبت شده است.
ادق
[اَ دَق ق] (ع ن تف) نعت تفضیلی از دِقّه. باریکتر. نازکتر. ارق. تُنُک تر. دقیق تر.
-امثال: ادق من الشخب.
ادق من الطحین.
ادق من خیط باطل(1).
|| غامض تر. مشکل تر. (غیاث اللغات).
(1) - نحاط الشیطان.
ادقاع
[اِ] (ع مص) بخاک وادوسانیدن. (تاج المصادر بیهقی). بخاک چسبانیدن کسی را یعنی سخت خوار و ذلیل گردانیدن.
ادقاق
[اِ] (ع مص) باریک کردن. (تاج المصادر بیهقی). باریک گردانیدن. (منتهی الارب). || چیز دقیق دادن. اندک دادن. (تاج المصادر بیهقی). || نرم کردن آرد. باریک کردن آرد. (آنندراج). || گوسفند بخشیدن به. || یقال اتیته فماادقنی ولااجلنی؛ ای مااعطانی دقیقاً و لاجلیلا. (منتهی الارب). || نیکو گفتن. || نیکو...
اگر قافیهها بر دلات نشستهاند و نغمۀ این ابزار، لبخند به لبت نشانده... بدان که این تلاش، بیهیچ چشمداشتی رقم خورده؛ اما نسیم حمایت تو، ادامۀ راه را برای ما هموارتر خواهد کرد.
ربات قافیهیاب همصدا، ابزاری کاربردی، رایگان و سریع در زمینه ادبیات فارسی برای جستجوی قافیه در تلگرام.
با خرید نسخه اندرویدی قافیهیاب از کافهبازار یا مایکت از این پروژه ادبی حمایت کنید.
گنجور مجموعهای ارزشمند از سرودهها و سخنرانیهای شاعران پارسیگوی است که به صورت رایگان در اختیار همگان قرار گرفته است. برای مشاهده وبسایت گنجور اینجا کلیک کنید.
نرمافزار دریای سخن کتابخانهای بزرگ و ارزشمند از اشعار و سخنان شاعران گرانقدر ادب فارسی است که به حضور دوستداران شعر و ادب تقدیم میداریم.
