اخترشمار
[اَ تَ شُ] (نف مرکب) منجم.
اخترشماران سالار
[اَ تَ شُ] (اِ مرکب) رئیس ستاره شماران. اخترماران سالار.
اخترشماری
[اَ تَ شُ] (حامص مرکب)عمل اخترشمار. || بشب بیدار بودن. شب بیداری. بیخوابی شب.
اخترشمر
[اَ تَ شُ مَ] (نف مرکب)ستاره شناس. ستاره شمار. منجم. احکامی :
خداوندا نداند کرد حکم طالع قدرت
اگر خورشید اسطرلاب چرخ اخترشمر گردد.
مختاری.
اختر شمردن
[اَ تَ شِ / شُ مَ / مُ دَ](مص مرکب) بشب بیدار ماندن. بیخواب ماندن در شب. شب بیداری. (مؤید الفضلاء) (برهان قاطع). و رجوع به اختر شود.
اخترشناخت
[اَ تَ شِ] (اِ مص مرکب)علم نجوم.
اخترشناس
[اَ تَ شِ] (نف مرکب)ستاره شمر. اخترشمر. منجم. (مؤید الفضلاء). نجوم دان. (برهان قاطع) :
ز اخترشناسان بپرسید شاه [ خسرو پرویز ]
که هرکس که کرد اندر اختر نگاه
چه دید او و فرجام این کار چیست؟
ز رنج اختر این جهاندار چیست.
فردوسی.
... ز اخترشناسان روشن روان
بیاورد چندی بدرگاه خویش
همی بازجست اختر و...
اخترشناسی
[اَ تَ شِ] (حامص مرکب)عمل اخترشناس. تنجیم.
اختر شوم
[اَ تَ رِ] (ترکیب وصفی) ستارهء نحس. اختر نحس.
اخترضمیر
[اَ تَ ضَ] (ص مرکب) کنایه از آدمی روشندل.
اخترفشان
[اَ تَ فَ / فِ] (نف مرکب)فتالنده و فشاننده و نثارکنندهء اختر :
پیش عکس تاج تو شمع هوا گوهرپرست
زیر پایه یْ دست تو دست سپهر اخترفشان.
فرخی.
اخترکا
[اَ تِ] (اِخ) قاعدهء ولایت خارکوف در روسیه، واقع در 5 درجه و 18 دقیقه عرض شمالی در ناحیه ای حاصلخیز و آن در جوار سه دریاچه و نهر است بهمین نام. سکنهء آن 13946 تن است و آن دارای ده کنیسه و عده ای مدارس باشد که لهستانیان بسال...
اختر کاوان
[اَ تَ رِ] (اِخ) رجوع به اختر کاویان شود.
اختر کاویان
[اَ تَ رِ] (اِخ) درفش کاویانی. رایت منسوب به کاوه. صاحب برهان گوید: اختر کاوان، نام علم افریدون باشد و آن از کاوهء آهنگر بود و پادشاهان عجم بعد از شکست ضحاک آنرا بر خود شگون گرفته بودند و آن چرمی بود که کاوهء آهنگر بوقت کار کردن بر میان...
اخترکن
[اَ تَ کَ] (نف مرکب)ازجای کنندهء اختر :
نیزه ای اندر بنان اخترکن و جیحون مضا
باره ای در زیر ران هامون بر و گردون سپر.
سنائی.
اخترگر
[اَ تَ گَ] (ص مرکب) منجم. عالم احکام نجوم. فال گیر :
نه رهنمای بکار آیدش نه اخترگر
نه فال گوی بکار آیدش نه کارگذار.
عنصری.
اخترگرای
[اَ تَ گَ / گِ] (نف مرکب)اخترگر. منجم :
چه زو ایستاده چه رفته ز جای
بدیدی بچشم سر اخترگرای.فردوسی.
ستاره شمر مرد اخترگرای
چنین زد ترا زاختر نیک رای.فردوسی.
اخترگو
[اَ تَ] (نف مرکب) اخترگوی. منجم. منجم احکامی. منجم حشوی. کاهن. (زوزنی) (محمودبن عمر ربنجنی). عرّاف. (محمودبن عمر ربنجنی). فال گوی :
اسپ کش گفتی سقط گردد کجاست
کور اخترگوی و محرومی ز راست.مولوی.
- اخترگوی شدن؛ کهانت.
اخترگوئی
[اَ تَ] (حامص مرکب)کهانت. (زوزنی).
- اخترگوئی کردن؛ تَکهُّن. (زوزنی). کهانه. (دهار). فال گوئی کردن.
اخترمار
[اَ تَ] (ص مرکب) اخترشمار. منجم.
