اختراف
[اِ تِ] (ع مص) میوه از درخت چیدن.
اخترافروز
[اَ تَ اَ] (نف مرکب)خوشبخت کننده. مساعد :
که امروز پیروزی روز ماست
بلند آسمان اخترافروز ماست.فردوسی.
اختر افکندن
[اَ تَ اَ کَ دَ] (مص مرکب)فال گرفتن. تفأل :
به ایرانیان گفت کامشب به می
یکی اختری افکنم نیک پی.فردوسی.
و رجوع به اختر... شود.
اختراق
[اِ تِ] (ع مص) گذشتن. رفتن. || گذشتن باد. || سخت وزیدن باد. بزودی بزیدن باد. (تاج المصادر بیهقی). بزودی جستن باد. (زوزنی). || اختراق کذب؛ بربافتن دروغ را. دروغ گفتن. (تاج المصادر بیهقی). || دریده شدن و خرقه دوختن.
اخترام
[اِ تِ] (ع مص) اقتطاع. (زوزنی). استیصال. بریدن. || نزار کردن. || اخترام منیّه کسی را؛ گرفتن مرگ او را. || ز بیخ برکندنِ مرگ قومی را. از بن برکندن. || مردن. || ربودن.
اختر بسحر شمردن
[اَ تَ بِ سَ حَ شِ / شُ مَ / مُ دَ] (مص مرکب) بیدار ماندن تمام شب. بی خواب ماندن در همهء مدت شب :
ای مونس یوسف اندرین بند
تعبیر عیان چو شد ترا خواب
..........................
اختر به سحر شمرده،یاد آر!مرحوم دهخدا
اختربین
[اَ تَ] (نف مرکب) فال گیر. || منجم. اخترشناس.
اختر پنجم
[اَ تَ رِ پَ جُ] (اِخ) مریخ که در فلک پنجم است. (مؤید الفضلاء).
اختر پی افکندن
[اَ تَ پَ / پِ اَ کَ دَ](مص مرکب) فال زدن. تفأل کردن :
چو آن پوست بر نیزه بر دید کی
بنیکی یکی اختر افکند پی.فردوسی.
و رجوع به اختر شود.
اختر ثریا
[اَ تَ رِ ثُ رَیْ یا] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از اشک خونین عاشقان باشد. (آنندراج).
اختر جوزا
[اَ تَ رِ جَ] (اِخ) کنایه از عطارد باشد، چه جوزا خانهء عطارد است. (غیاث).
اختر دانش
[اَ تَ رِ نِ] (اِخ) کنایه از مشتری و عطارد. (مؤید الفضلاء) (برهان قاطع) :
مرا از اختر دانش چه حاصل
که من تاریکم، او رخشنده اجزا.
خاقانی.
اختر دنباله دار
[اَ تَ رِ دُمْ لَ / لِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) ستارهء دنباله دار. نوعی از ستارگان که دُم گونه ای دارند و عرب آنرا ذوذنب خواند :
بخال و گوشهء ابروی او مبین گستاخ
که همچو اختر دنباله دار خونریز است.
صائب.
فتنه در دنباله دارد اختر دنباله دار
چون برآرد خط ز خال روی...
اختردوز
[اَ تَ] (نف مرکب) (تیر...) تیر دورپرتاب : چون لشکر قدم اقدام درنهادند و بزخم تیر اختردوز و ناوک جگرسوز ایشان را مضطر و عاجز کردند... (جهانگشای جوینی).
اخترسپاه
[اَ تَ سِ] (ص مرکب) امیری یا پادشاهی که لشکر بسیار دارد.
اخترستان
[اَ تَ رِ] (اِخ) نام کتابی است در علم هیأت و نجوم. (برهان قاطع).
اختر سرسبز
[اَ تَ رِ سَ سَ] (ترکیب وصفی) ستارهء سعد. فال سعد. (مؤید) (شعوری از شرفنامه). طالع نیک.
اختر سعد
[اَ تَ رِ سَ] (ترکیب وصفی)(1)ستاره ای که آثار فرخنده و خجسته دارد. ستارهء سعد. اختر نیک. مقابل اختر نحس.
(1) - Heureuse etoile.
اخترسوخته
[اَ تَ سو تَ / تِ] (ن مف مرکب) بدبخت.
اختر شب گرد
[اَ تَ رِ شَ گَ] (اِخ) ماه :
تکیه بر اختر شبگرد مکن کاین عیار
تاج کاووس ببرد و کمر کیخسرو.
حافظ.
