اخباب

[اَ] (ع ص، اِ) جِ خُبّ. || ثوبٌ اخباب؛ جامهء پاره پاره. || اخباب الفحث؛ چرب روده ها. || جِ خبب. (معجم البلدان).

---

اخباب

[اَ] (اِخ) موضعی است قرب مکه. || گفته اند شهری است جنب سوارقیه از دیار بنی سلیم مذکور در شعر عمر بن ابی ربیعه. (معجم البلدان).

---

اخباب

[اِ] (ع مص) پویانیدن. (تاج المصادر بیهقی): اخبّ فرسه؛ پویانید اسب خود را و منه قولهم: جاءوا مخبین.

---

اخبات

[اَ] (ع اِ) جِ خبت.

---

اخبات

[اِ] (ع مص) فروتنی کردن. (زوزنی). خضوع. خشوع. || آرام گرفتن دل. (آنندراج).

---

اخباث

[اِ] (ع مص) یاران خبیث جمع کردن. || فرزندان خبیث زادن. || خبث آموختن. || فاسد گردانیدن. پلید کردن. (زوزنی). || خداوند پلید گشتن. (زوزنی). || اخباث قول؛ سخن پلید گفتن. || بدی مردم گفتن.

---

اخبار

[اَ] (ع اِ) جِ خَبَر. آگاهی ها. اطلاعات :
تو گوئی که اخبار ایشان همی
فرستد بدو آفتاب اسگذار.
عنصری.
اگر این اخبار بمخالفان رسد... چه حشمت ماند. (تاریخ بیهقی). اخبار رسید که داود از سرخس با لشکر قوی قصد گوزگانان کرد تا از کران راه اندخود بکران جیحون آید. (تاریخ بیهقی). منتظریم جواب...

---

اخبار

[اِ] (ع مص) خبر دادن. (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی) (قاموس ترکی ترجمهء سید ابوالکمال). انباء. آگاهانیدن. آگاه کردن. و صاحب منتهی الارب گوید: اَخْبَرَهُ خبورَهً؛ خبر داد او را.
- اخبار کردن؛ آگاه کردن. خبردار کردن. اعلام کردن.
|| اخبار لقحه؛ یافتن لقحه را بسیارشیر. || مؤلف کشاف اصطلاحات الفنون آرد: اِخبار،...

---

اخبار ایام

[اَ رِ اَیْ یا] (اِخ) رجوع به تواریخ ایام شود.

---

اخبار نحویین

[اَ رِ نَ وی یی] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) عدهء بسیار از اهل ادب در این موضوع و بدین نام کتاب داشته اند. و از جملهء آن: اخبارالنحویین للنجیرمی. اخبارالنحویین لابی سعید السیرافی. اخبارالنحویین للمرزبانی. اخبارالنحویین لابی بکر محمد بن عبدالملک التاریخی. (از ابن الندیم).

---

اخبارنویس

[اَ نِ] (نف مرکب) نویسنده و اطلاع دهندهء وقایع و اتفاقات یومیه. روزنامه نویس.

---

اخبارنویسی

[اَ نِ] (حامص مرکب) عمل اخبارنویس.

---

اخباری

[اَ ری ی] (ع ص نسبی) منسوب به اخبار. کسی که حکایات و قصص و نوادر را روایت کند. (انساب سمعانی). محدث. اثری. || در مقابل اصولی و مجتهد. در اصطلاح فقهای شیعه کسی است که فقط بظاهر احادیث تمسک کند و به ادلهء عقلیه نکند. || در زمان و...

---

اخباری

[اَ ری ی] (اِخ) ابوبکر احمدبن حجربن الحسن بن مؤمل الاخباری. وی از قاسم بن محمد الانباری حدیث شنید و از او ابوالفتح بن مسرور البلخی روایت کند. (انساب سمعانی).

---

اخباری

[اَ ری ی] (اِخ) ابوبکر یموت بن المزرع بن یموت البصری الاخباری. ابوسعیدبن یونس در تاریخ الغرباء ذکر او آورده و گوید: او بصری است و چندبار بمصر شد و بار آخر بسال 303 ه . ق. بود و در سنهء 304 از آنجا بیرون شد و هم بدانسال درگذشت....

---

اخباری

[اَ ری ی] (اِخ) ابوالحسن علی بن احمدبن اسد التمیمی الاخباری. وی از اهل شهرزور است و به نیشابور نزول کرد و از ادبا و حفاظ شعر متقدمین و متأخرین و از علماء ایام ناس و انساب عرب بود و در آغاز به نیشابور اقامت داشت و مولد او شهرزور...

---

اخباری

[اَ ری ی] (اِخ) ابوالحسن محمد بن احمدبن طالب الاخباری. وی ساکن شام بود و در طرابلس از ابوالقاسم عبدالله بن محمد البغوی و ابوبکر عبدالله بن ابی داود حرمی بن ابی العلاء و ابوبکر محمد بن الحسن بن درید و ابراهیم بن محمد بن عرفه و ابوعلی الحسین بن...

---

اخباری

[اَ ری ی] (اِخ) ابوالحسین احمدبن محمد بن العباس بن عبدالله بن حفص بن عمر بن بیان الاخباری. وی از اهل بغداد است و از عبدالملک بن احمدبن الزیات و ابوبکر محمد بن الحسین بن درید الازدی و ابوبکر محمد بن القسم بن الانباری و نصربن احمد الخبزرزی و محمد...

---

اخباری

[اَ ری ی] (اِخ) ابوعبدالرحمان الهیثم بن عدی بن عبدالرحمان الطامی الکوفی الاخباری. ابوسعیدبن یونس ذکر او در تاریخ الغرباء آورده و گوید: او بمصر شد و آنجا از حیوه بن شریح و یونس بن برید الابلی و جز آن دو حدیث شنود و از آنجا بیرون شد و بسال...

---

اخباری

[اَ ری ی] (اِخ) ابومحمد عبدالله بن ابی سعید و او عبدالله بن عمروبن عبدالرحمان بن بشربن هلال الانصاری الوراق البلی [ کذا ] الاخباری بلخی الاصل و بغدادی المسکن است. او ثقهء اخباری و صاحب ادب و ملح و طرف بود و از حسین بن محمد المروزی و معاویه...

---