نیکوسیرتی

[رَ] (حامص مرکب)خوش رفتاری نکوکرداری : از نیکوسیرتی و دادگری همه او را فرمانبردار شدند (مجمل التواریخ) هرگز به عدل و نیکوسیرتی او کس نبود (مجمل التواریخ) این بهرام ولی عهد پدر بود و سه بطن از ایشان فرزندان را بهرام نام کردندی به حکم نیکوسیرتی بهرام بن هرمز و...

---

نیکوسیری

[سیَ] (حامص مرکب)نکوسیرتی نیک رفتاری نکوکرداری : میر ابواحمد شهزاده محمد ملکی حق شناسنده و معروف به ( نیکوسیری فرخی اندرین دولت مانندهء تو کیست دگر چه به نیکوسیری و چه به نیکونظری فرخی (دیوان چ دبیرسیاقی ص 399.

---

نیکوسیما

(ص مرکب) خوش سیما زیبامنظر.

---

نیکوشعار

[شِ] (ص مرکب) نیکوسیر نیکوسیرت.

---

نیکوشعر

[شِ] (ص مرکب) جیدالطبع لطیف سخن.

---

نیکوشعری

[شِ] (حامص مرکب) صفت نیکوشعر (یادداشت مؤلف) لطف سخن جودت طبع.

---

نیکوشناخته

[شِ تَ / تِ] (ن مف مرکب)مشهور (لغت بیهقی) معروف (فرهنگ فارسی معین) سرشناس.

---

نیکوصحبت

[صُ بَ] (ص مرکب)شیرین سخن خوش مصاحبت شیرین بیان: ذرع؛ مرد نیکوصحبت (از منتهی الارب).

---

نیکوصدقه

[صَ دَ قَ / قِ] (ص مرکب) که انفاق و تصدق بسیار کند که صدقه فراوان دهد : با ستمکاری مردی نیکو صدقه و نماز بود (تاریخ ( بیهقی ص 420.

---

نیکوصورت

[رَ] (ص مرکب) نیک هیأت نیک خلقت (یادداشت مؤلف) زیباروی.

---

نیکوصورتی

[رَ] (حامص مرکب)زیباروئی خوش منظری.

---

نیکوطاعت

[عَ] (ص مرکب) فرمانبردار خوش فرمان شیرین فرمان || که طاعت و عبادت بسیار کند.

---

نیکوطالع

[لِ] (ص مرکب) نیکوفال نیک اختر.

---

نیکوطلعت

[طَ عَ] (ص مرکب)نکودیدار نیکوروی نیک منظر.

---

نیکوطینت

[نَ] (ص مرکب) نیک طینت نیکوسرشت نیکونهاد.

---

نیکوطینتی

[نَ] (حامص مرکب)نیک نهادی.

---

نیکوعاقبت

[قِ بَ] (ص مرکب)نیک فرجام.

---

نیکوعبارت

[عِ رَ] (ص مرکب) فصیح شیوا.

---

نیکوعهد

[عَ] (ص مرکب) نیک عهد (ناظم الاطباء).

---

نیکوعهدی

[عَ] (حامص مرکب)فضیلت وفای به عهد (یادداشت مؤلف) :هیچ مردی به شجاعت و سخاوت و تواضع و نیکوعهدی او نبود (تاریخ سیستان).

---