نوای
[نَ] (اِ) نوا رجوع به نوا شود || عارض و کنار رخسار(؟) (ناظم الاطباء).
نوای
[نَ] (اِخ) دهی است از دهستان کاریزنو بالاجام از بخش تربت جام شهرستان مشهد، در 27 هزارگزی شمال غربی تربت جام و 2 هزارگزی غرب راه تربت جام به فریمان، در دامنهء معتدل هوائی واقع است و 159 تن سکنه دارد آبش از قنات، محصولش غلات ( و پنبه، شغل...
نوایب
[نَ یِ] (ع اِ) نوائب مصائب و سختی های زمانه جِ نائبه رجوع به نائبه شود : ندانسته ای که چون نوایب ایام و حوادث روزگار مجتمع شود گوهر آن را بر محک عقل باید زد (سندبادنامه ص 99 ) هرکه از علوم تواریخ اعراض کند دست زمانه بر وی...
نوای بیگدلی
[نَ یِ بی دِ] (اِخ) از خویشان آذر بیگدلی و از شاعران قرن دوازدهم هجری است رجوع به فرهنگ سخنوران ص 616 شود.
نوای چکاو
[نَ یِ چَ] (اِ مرکب) رجوع به چکاو و چکاوک شود : نهاد بزرگ و نوای چکاو ز ایوان برآمد به خرچنگ و گاو(از حفان).
نوای چکاوک
[نَ یِ چَ وَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نام نوائی است (جهانگیری) (رشیدی) رجوع به چکاوک شود : نواگر نوای چکاوک بود چو دشمن زند تیر ناوک بودنظامی از نوای چکاوک اندر کوه کبک در رقص کردن آمد باز سیف اسفرنگی.
نوایح
[نَ یِ] (ع ص، اِ) زنان نوحه گر جِ نایحه رجوع به نایحه و نائحه شود || جِ نَیِّحه (آنندراج) رجوع به نیحه شود.
نوای خارکن
[نَ یِ کَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نام نوائی است از موسیقی (جهانگیری) (انجمن آرا) (برهان قاطع) نغمه ای است از موسیقی قدیم (فرهنگ فارسی معین) نوای خارکند (برهان قاطع) : نوای خارکن از عندلیب نیست عجب که مدتی سروکارش نبوده جز با خار ظهیر (انجمن آرا) چو خار گلبن...
نوای خارکند
[نَ یِ کَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نوای خارکن رجوع به نوای خارکن شود.
نوای خسروان
[نَ یِ خُ رَ / رُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نوای خسروانه نوای خسروانی (رشیدی) رجوع به نوای خسروانی شود : مطربان ماهر اندر پرده های دلنواز خسروانی گوی زآهنگ نوای خسروان امامی (از جهانگیری).
نوای خسروانه
[نَ یِ خُ رَ / رُ نَ / نِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) نوای خسروان نوای خسروانی (رشیدی) رجوع به نوای خسروانی شود.
نوای خسروانی
[نَ یِ خُ رَ / رُ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) نوای خسروان نوای خسروانه (از رشیدی) نوعی از نواست که باربد جهرمی در مجلس خسروپرویز اختراع کرده (انجمن آرا) (از جهانگیری) و آن مسجعی بود سربه سر مدح و آفرین خسرو و هیچ کلام منظوم نداشته و این قسم لحون...
نوئیدن
[دَ] (مص) نوییدن رجوع به نوییدن شود.
نوایر
[نَ یِ] (ع اِ) جِ نایره رجوع به نائره و نایره شود : نوایر فتنه فرونشست و کارها به نظام پیوست (ترجمهء تاریخ یمینی ص 288 ) از اثارت نوایر ظلم ابتدا کرد (جهانگشای جوینی).
نوای زند
[نَ یِ زَ] (اِخ) منت علی بیگ شیرازی، متخلص به نوا از شاعران قرن سیزدهم هجری است رجوع به فرهنگ سخنوران ص 616 شود.
نوایع
[نَ یِ] (ع ص، اِ) نوائع جِ نائع رجوع به نائع شود.
نوای فاخته
[نَ یِ تَ / تِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نوعی از هفده قال موسیقیان که آن را سور فاخته نیز گویند (غیاث اللغات).
نوای کاسه گر
[نَ یِ سَ / سِ گَ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) نام لحنی است از الحان موسیقی (جهانگیری) : کاس بخندید کز نشاط سحرگاه کوس بشارت نوای کاسه گر آوردخاقانی.
نوای مخالف
[نَ یِ مُ لِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از دشنام (آنندراج از فرهنگ زلیخا).
نوئین
(ترکی - مغولی، اِ) امیر اعظم( 1) (غیاث اللغات) سردار (فرهنگ خطی) فرمانده سردار نویان نوین (فرهنگ فارسی معین) پادشاهزاده (غیاث اللغات) (ناظم الاطباء) فرمانده ده هزار نفر (ناظم الاطباء) : دولت نوئین اعظم شهریار باد تا باشد بقای روزگارسعدی خاقان منصور قلب و میمنهء سپاه ظفرپناه را به نور...
