نواطق
[نَ طِ] (ع اِ) جِ ناطق رجوع به ناطق شود.
نواطل
[نَ طِ] (ع اِ) جِ ناطل رجوع به ناطل شود.
نواطیر
[نَ] (ع اِ) جِ ناطور رجوع به ناطور شود.
نواظر
[نَ ظِ] (ع اِ) جِ ناظره رجوع به ناظره شود || عروقی است در سر متصل به چشم ها که آب بینائی (ماءالبصر) در آن است (از اقرب الموارد).
نواظیر
[نَ] (ع اِ) جِ ناظوره رجوع به ناظوره و رجوع به اقرب الموارد شود.
نواعب
[نَ عِ] (ع ص، اِ) جِ ناعبه رجوع به ناعبه شود.
نواعج
[نَ عِ] (ع اِ) جِ ناعجه رجوع به ناعجه شود.
نواعس
[نَ عِ] (ع ص، اِ) جِ ناعسه رجوع به ناعسه شود.
نواعش
[نَ عِ] (اِخ) جِ بنات النعش، مانند ابارص که جِ سام ابرص است (از تاج العروس) رجوع به بنات النعش شود.
نواعم
[نَ عِ] (ع ص، اِ) جِ ناعمه نرم تنان (یادداشت مؤلف) رجوع به ناعمه شود.
نواعیر
[نَ] (ع اِ) جِ ناعور رجوع به ناعور شود || جِ ناعوره رجوع به ناعوره شود.
نوافث
[نَ فِ] (ع ص، اِ) جِ نافثه رجوع به نافثه شود.
نوافج
[نَ فِ] (ع اِ) جِ نافجه رجوع به نافجه و نافه شود || جِ نافج (غیاث اللغات) (آنندراج) رجوع به نافج و نافه شود.
نوافخ
[نَ فِ] (ع اِ) جِ نافخ.
نوافذ
[نَ فِ] (ع اِ) جِ نافذه رجوع به نافذه شود || هر سوراخ که بدان نفس را سرور یا غم رسد همچو سوراخ گوش و بینی و دهن و سوراخ دبر (منتهی الارب) هر شکاف یا سوراخی در بدن انسان چون دهن و بینی (المنجد ||) جِ نافذ (ناظم الاطباء).
نوافز
[نَ فِ] (ع اِ) نوافز الدابه؛ پاهای ستور (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) واحد آن نافزه است،و مشهورتر نوافز است (از متن اللغه).
نوافس
[نَ فِ] (ع ص، اِ) جِ نفساء رجوع به نفساء شود.
نوافش
[نَ فِ] (ع ص) ابل نوافش؛ شتران شب چرنده (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) نفیش نفاش نفش (متن اللغه).
نوافط
[نَ فِ] (ع ص، اِ) جِ نافطه (ناظم الاطباء).
نوافق
[نَ فِ] (ع اِ) جِ نافقاء رجوع به نافقاء شود.
