ننگی
[نَ] (ص نسبی) ننگین سرافکنده و شرمسار و خجلت زده و بی اعتبار و بی ارج و خفیف : بکوشم که ننگی نگردم به کار به نزدیک آن نامور شهریارفردوسی بدو گفت بیژن مرا زین سخن به پیش جهاندار ننگی مکنفردوسی بدو گفت رهام کای تاجور بدین کار ننگی مگردان...
ننگیختن
[نَ تَ] (مص منفی) نینگیختن مقابل انگیختن رجوع به انگیختن شود.
ننگین
[نَ] (ص نسبی) معیوب زشت (غیاث اللغات) (از برهان قاطع) (از جهانگیری) (ناظم الاطباء) عیب دار (برهان قاطع) (آنندراج) (ناظم الاطباء) : هست پاک و حلال و رنگین روی نه حرام و پلید و ننگین رویسنائی || بدنام (انجمن آرا) باننگ مخفف ننگ گین صاحب ننگ (یادداشت مؤلف) دارای ننگ...
ننگینی
[نَ] (حامص مرکب) ننگین بودن صفت ننگین رجوع به ننگین شود.
ننله
[نَ نَ لِ] (اِخ) دهی است از دهستان حسین آباد بخش حومهء شهرستان سنندج که 120 تن سکنه دارد آبش از قناتها و رودخانه، محصولش غلات و حبوبات و لبنیات و میوه ها و توتون، شغل اهالیش زراعت و گله داری و قالی بافی است (از فرهنگ جغرافیایی ( ایران...
ننمودن
[نَ نِ دَ / نَ دَ] (مص منفی) مقابلِ نمودن رجوع به نمودن شود.
ننو
[نَ / نَنْ نُ] (اِ) ننی بانوج دوداه (یادداشت مؤلف) قسمی گهواره که از پارچه یا چرم دوزند و از دو طرف آن را با طناب به دو درخت یا دو دیوار متصل کنند (فرهنگ فارسی معین).
ننو
[نَ] (اِخ) نام زنی دلاله و مشهور به طهران وی اول کسی است که در تهران در سلطنت محمدشاه و ناصرالدین شاه قاجار خانهء عمومی کرد (یادداشت مؤلف).
ننواختن
[نَ نَ تَ / نَنْ تَ] (مص منفی)مقابل نواختن رجوع به نواختن شود.
ننوازیدن
[نَ نَ دَ / نَنْ دَ] (مص منفی)مقابل نوازیدن رجوع به نوازیدن شود.
ننور
[نَ] (اِخ) رجوع به پهلوی دژ شود.
ننوشتن
[نَ نِ وِ تَ / نَنْ وِ تَ] (مص منفی) مقابل نوشتن رجوع به نوشتن شود.
ننوشته
[نَ نِ وِ تَ / تِ / نَنْ وِ تَ / تِ](ن مف مرکب) نانوشته مقابل نوشته رجوع به نوشته شود : هواخواه توام جانا و می دانم که می دانی که هم نادیده می بینی و هم ننوشته می خوانی حافظ.
ننوشیدن
[نَ دَ] (مص منفی) ننیوشیدن مخفف ننیوشیدن است (یادداشت مؤلف) رجوع به نیوشیدن شود : تو چه دانی تا ننوشی قالشان زآنکه پنهان است بر تو حالشانمولوی || مقابل نوشیدن نیاشامیدن.
ننوک
[نَ] (اِخ) دهی از دهستان رابر بخش بافت شهرستان سیرجان 251 تن سکنه دارد آبش از چشمه، محصولش غلات و حبوبات، ( شغل اهالی زراعت است (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8.
ننه
[نَ نَ / نَ نِ] (اِ) در تداول، مادر (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین) والده || مادربزرگ جده (فرهنگ فارسی معین||) خدمتکار زن مخصوصاً اگر پیر باشد (فرهنگ عامیانهء جمال زاده از فرهنگ فارسی معین) - ننه جان؛ مادرجان کلمه ای که مادر هنگام مهربانی به فرزند خود می گوید...
ننه
[نَ نِ] (اِخ) دهی است از دهستان بالک از بخش مریوان شهرستان سنندج که 100 تن سکنه دارد آبش از چشمه و قنات، ( محصولش غلات و لبنیات و توتون، شغل اهالیش زراعت و گله داری است (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5.
ننهادن
[نَ نِ دَ / نَ نَ دَ / نَ دَ] (مص منفی)مقابلِ نهادن رجوع به نهادن شود.
ننهادنی
[نَ نِ دَ / نَ نَ دَ / نَ دَ] (ص لیاقت)نانهادنی نگذاشتنی مقابلِ نهادنی رجوع به نهادنی شود : پای در این صومعه ننهادنی است چون بنهی واستده دادنی استنظامی.
ننهاده
[ نَ نِ / نَ نَ / نَ دَ / دِ] (ن مف مرکب) نانهاده نگذاشته مقابلِ نهاده || غیرمقدر نامقدر تعیین ناشده تقدیرناشده : بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی خون خوری گر طلب روزی ننهاده کنی حافظ.
