نقره خنگ زرتشتی
[نُ رَ / رِ خِ گِ زَ تُ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از آفتاب عالمتاب است (برهان قاطع) (آنندراج).
نقره داغ
[نُ رَ / رِ] (اِ مرکب) در تداول عامه، جریمهء نقدی جزای نقدی (یادداشت مؤلف).
نقره داغ کردن
[نُ رَ / رِ کَ دَ] (مص مرکب) در تداول عامه، جریمهء نقدی گرفتن (یادداشت مؤلف).
نقره ده
[نُ رِ دِهْ] (اِخ) دهی است از دهستان حسن کیادهء بخش آستانهء شهرستان لاهیجان در 14 هزارگزی شمال آستانه، در جلگهء معتدل هوای مرطوبی واقع است و 300 تن سکنه دارد آبش از رودخانهء حسن کیاده از سفیدرود تأمین می شود محصولش برنج و کنف ( و توتون سیگار و...
نقره سای
[نُ رَ / رِ] (ص مرکب) کنایه از سپید (آنندراج) : گشته غدیر از ته بط نقره سای زو بط زرپای شده نقره پای امیرخسرو (آنندراج).
نقره فام
[نُ رَ / رِ] (ص مرکب) نقره گون به رنگ نقره نقره ای نقره رنگ سیم فام سیمگون.
نقره کار
[نُ رَ / رِ] (ص مرکب) آنکه از نقره ظروف و آلات و زیورها سازد که ظروف را آب نقره دهد نقره ساز.
نقره کار
[نَ رِ / رَ] (اِخ) عبدالله بن محمد بن احمد حسینی نیشابوری، ملقب به جمال الدین و مشهور به نقره کار، از ادیبان و فاضلان قرن هشتم هجری قمری است و به سال 776 ه ق درگذشته است، او راست: شرح تسهیل، شرح شافیهء ابن حاجب، شرح منارالانوار نسفی،...
نقره کاری
[نُ رَ / رِ] (حامص مرکب)عمل نقره کار : رخ زردم کند در اشکباری گهی زرکوبی و گه نقره کارینظامی بر عطارد ز نقره کاری دست رنگی از کوزهء رصاصی بستنظامی.
نقره کوب
[نُ رَ / رِ] (ن مف مرکب)سیم کوفت نقره کوفت یشار مفضض مرصع به نقره با میخ های سیمین آذین شده (یادداشت مؤلف) (||نف مرکب) که نقره بر چیزی کوبد که اشیاء را با قطعات نقره زینت دهد.
نقره کوب کردن
[نُ رَ / رِ کَ دَ] (مص مرکب) به نقره چیزی را آذین کردن.
نقره کوبی
[نُ رَ / رِ] (حامص مرکب)عمل نقره کوب.
نقره کوفت
[نُ رَ / رِ] (ن مف مرکب)نقره کوب (یادداشت مؤلف).
نقره گر
[نُ رَ / رِ گَ] (ص مرکب) از عالم کیمیاگر (آنندراج) که ابزار نقره سازد نقره ساز : فرش زمین بود مسلسل ز زر در ته آن خاک زمین نقره گر امیرخسرو (آنندراج).
نقره گون
[نُ رَ / رِ] (ص مرکب)سیمگون سیمین نقره فام به رنگ نقره سپید چون سیم : بلارک به گاورسهء نقره گون ز نقره برآورده گاورس خوننظامی.
نقری
[نَ قَ را] (ع اِ) عیب غیبت (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) عیب (اقرب الموارد) اسم است از نقر (از اقرب الموارد) (از متن اللغه) - بنات نقری؛ آن زنان که عیب کنند هر که را بر ایشان گذرد (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه) گویند: مر...
نقریس
[نِ] (ع ص) طبیب حاذق بسیارنظر دقیقه شناس (منتهی الارب) (از آنندراج) طبیب حاذق ماهر بسیار دقیق (ناظم الاطباء) بجشک (پزشک) دانا (مهذب الاسماء) نقرس (از اقرب الموارد) (آنندراج) (متن اللغه ||) رهنمای ماهر (منتهی الارب) راهنمای ماهر با جودت رای (ناظم الاطباء) نقرس (از اقرب الموارد) (متن اللغه ||)...
نقز
[نَ] (ع مص) برجستن (منتهی الارب) (آنندراج) (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی ||) برجستن آهو از دویدن (منتهی الارب) برجستن آهو در دویدن (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) نقزان (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (اقرب الموارد) نقاز (المنجد) (اقرب الموارد).
نقز
[نَ قَ] (ع اِ) ستوران ریزه و لاغر (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) ردی و رذال مال (از اقرب الموارد) (از المنجد) نِقز ||مردم فرومایه (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) مردم کوچک و فرومایه صغار و رذال ناس (از اقرب الموارد) نِقز (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) واحد آن...
نقز
[نَ قِ] (ع اِ) آب روشن و خوش (منتهی الارب) (آنندراج) آب صاف و خوشگوار (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد ||) لقب و پارنامه (منتهی الارب) (آنندراج) پاچنامه (ناظم الاطباء) نَقَز (ناظم الاطباء).
