نضیح
[نَ] (ع اِ) خوی (آنندراج) (منتهی الارب) عرق (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد ||) حوض (آنندراج) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) حوض یا حوضچه نضح (از متن اللغه) رجوع به نَضح شود ج، نُضُح.
نضیحه
[نَ حَ] (ع اِ) داروئی که در دهن می نهند (ناظم الاطباء (||) ص) قوس نضیحه؛ کمان تیر دورانداز (ناظم الاطباء) رجوع به نُضَحیَّه شود.
نضید
[نَ] (ع ص) رخت برهم نهاده (آنندراج) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) منضود (متن اللغه) (المنجد) مُنَضَّد (المنجد ||) منضود مردف مرتب منظم (از یادداشت مؤلف) : بتأمل نتوانم که کنم بسزا گوهر مدح تو نضیدسوزنی ای لَال معنوی از نظم الفاظت نضید وی ریاض خسروی از فیض الطافت نضیر سلمان...
نضیده
[نَ دَ] (ع اِ) بالش (آنندراج) (ناظم الاطباء) وساده (اقرب الموارد) (المنجد) (متن اللغه) ج، نضائد || آنچه پر کرده شود از رخت (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) آنچه انباشته شود از متاع (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغه) ج، نضائد.
نضیر
[نَ] (ع اِ) زر (غیاث اللغات) زر و سیم (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) نَضر نُضار نِضار انضر (المنجد (||) ص) تازه (آنندراج) (ناظم الاطباء) باآب (آنندراج) تازه و آبدار (ناظم الاطباء) (غیاث اللغات) ناضر نَضِ ر (المنجد) (از اقرب الموارد) بانضرت (یادداشت مؤلف) شاداب باطراوت سرسبز : ای...
نضیر
[نَ] (اِخ) نام قبیله ای از یهود که در ظاهر مدینه سکونت داشتند و پیغامبر با آنان جنگید (از معجم البلدان) (آنندراج) نام گروهی از یهودان خیبر و منسوب به آن را نضری گویند بر خلاف قیاس (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
نضیره
[نَ رَ] (ع ص) جمیله تأنیث نضیر است (از اقرب الموارد) رجوع به نضیر شود.
نضیره
[نَ رَ] (اِخ) بنت ضیزن بن معاویه السلیحی است، پدرش فرمانروای جزیره و شام بود و گاهی به حدود ممالک ایران دست اندازی می کرد، شاپور به دفع او لشکر کشید، ضیزن به حصار حَضر سنگر گرفت و شاپور [ ذوالاکتاف ] سه سال آنجا را در محاصره داشت و...
نضیض
[نَ] (ع اِ) آب اندک (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه) کمی از آب یا جز آن (از المنجد) ج، نضائض، نضاض، اَنِضَّه || گروه مردم (آنندراج) (ناظم الاطباء) جماعت (از المنجد) (از اقرب الموارد) جاءالقوم باقصی نضیضهم؛ ای جماعتهم (اقرب الموارد ||) کم اندک...
نضیضه
[نَ ضَ] (ع اِ) باران (آنندراج) (ناظم الاطباء) باران اندک (مهذب الاسماء) (از اقرب الموارد) (از المنجد) باران قلیل یا ضعیف (از متن اللغه) ج، انضه، نضائض || ابرهای سست السحابه الضعیفه (متن اللغه ||) باد که آب آرد یا باد سست (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از...
نضیف
[نَ] (ع ص) پلید (آنندراج) (ناظم الاطباء) نجس (متن اللغه) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد) چرکین (ناظم الاطباء) نَضِف (متن اللغه) (المنجد) رجوع به نَضِف شود.
نط
[نَط ط] (ع مص) بیهوده گفتن (از منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) هذر (اقرب الموارد) (المنجد) (از متن اللغه) پرگفتن و پریشان گفتن (از متن اللغه ||) رفتن (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد) رفتن در زمین (آنندراج) ذهاب (از متن اللغه) نط فی الارض؛...
نطاء
[نَطْ طا] (ع ص) دور (از منتهی الارب) بعیده (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) (از المنجد) گویند: عقبه نطاء.
نطاب
[نِ] (ع اِ) سر (منتهی الارب) (آنندراج) رأس (اقرب الموارد) (متن اللغه) (المنجد ||) رگ گردن (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (از المنجد) حبل العنق، و گفته اند: حبل العاتق (از اقرب الموارد) (از متن اللغه (||) مص) مناطبه (ناظم الاطباء) رجوع به مناطبه شود.
نطاح
[نَطْ طا] (ع ص) کبش سرون زن (آنندراج) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) کبش شاخ زن (از متن اللغه) کثیرالنطح و معتاد به آن (از اقرب الموارد) (از المنجد) نطیح (متن اللغه).
نطاح
[نِ] (ع مص) با یکدیگر سرو زدن (از زوزنی) مناطحه (از زوزنی) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد) نطح (از اقرب الموارد) (از المنجد ||) جدال کشمکش شاخ به شاخ شدن : ز عقل ساز حسام و ز دست ساز سپر که با زمانه و چرخی تو در...
نطار
[نُطْ طا] (ع اِ) مَتَرس که در باغ و کشت نصب کنند تا وحوش و طیور از آن ترسند (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) مترسک نصب شده در کشتزار (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغه ||) جِ ناطر رجوع به ناطِر شود.
نطاره
[نِ رَ] (ع اِمص) باغبانی (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء (||) مص) باغبانی نمودن (از ناظم الاطباء) نطر (ناظم الاطباء) (المنجد) (متن اللغه) (از اقرب الموارد) رجوع به نَطر شود.
نطاسی
[نِ سی ی / نَ سی ی] (ع ص، اِ)طبیب (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) پزشک (ناظم الاطباء) متطبب (اقرب الموارد) حاذق در طب( 1) (از متن اللغه) طبیب حاذق (المنجد) نِطّیس (المنجد) (متن اللغه) نَطِس نَطُس (متن اللغه ||) دانا (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) عالم (ناظم الاطباء) (اقرب...
نطاط
[نَطْ طا] (ع ص) بیهوده گوی (آنندراج) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) مهذار (اقرب الموارد) (المنجد) کثیرالکلام و الهَذَر (از متن اللغه ||) آن که ادعا کند بدانچه که در او نیست (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغه ||) که بسیار در زمین سفر کند کثیرالذهاب فی الارض (اقرب...
