جستجوی واژه در لغتنامه دهخدا
جستجوی معنی واژه کفه: (تعداد کل: 11)
کفه
[کَ / کِ / کُفْ فَ](1) (ع اِ) پلهء ترازو. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (دهار). آنچه از ترازو که در آن چیز وزن کردنی گذارند و وزن کنند. (از اقرب الموارد). ج، کفف و کفاف. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). و رجوع به کفه و کپه شود.
(1) - در اقرب...
(1) - در اقرب...
کفه
[کِفْ فَ / کُفْ فَ] (ع اِ) آنچه فروهشته و مسترخی باشد از بن دندان. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
کفه
[کَفْ فَ] (ع اِ) دفعه. بار. مره. (از اقرب الموارد). || لقیته کفه کفه و لقیته کفه لکفه و کفه عن کفه، یعنی ملاقات کردم او را و مواجه با او شدم به نحوی که دست به دست رسید و یا ملاقات کردم با وی و منع کردیم همدیگر را...
کفه
[کُفْ فَ] (ع اِ) حاشیهء پیراهن. (غیاث): کفه القمیص؛ نورد دامن پیراهن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). گردشدگی دامن پیراهن. (از اقرب الموارد). || هرچیزی زاید بر چیزی مثل: کفه الثوب؛ یعنی نورد جامه و کفه الرمل؛ دامن ریگ و کرانهء آن و کفه الدرع؛ دامن زره. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء)...
کفه
[کِفْ فَ / کُفْ فَ] (ع اِ) دام شکاری. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). دام صیاد. (یادداشت مؤلف). || چوب دف. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || هر چیز گرد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). هر چیز مستدیر و دایره ای. (از اقرب الموارد). || گو،...
کفه
[کَ فَ / فِ] (اِ) خوشه های گندم و جو را گویند که در وقت خرمن کوفتن آنها کوفته نشده باشد و بعد از پاک کردن غله آنها را بار دیگر بکوبند و عربان آن را قصاده خوانند. (از برهان) (ناظم الاطباء). خوشهء غله که خرد نشده باشد و بعد...
کفه
[کَ فَ / فِ] (اِ) دف و دایره را گویند. (برهان). دف و دایره را گویند زیرا که بدان کف زنند. (انجمن آرا) (آنندراج). دف و دایره. (فرهنگ رشیدی) (فرهنگ سروری) :
گه بکوبد فرق این پای حوادث چون کفه
گه بمالد گوش آن دست نوایب چون رباب.
عبدالواسع جبلی (از فرهنگ سروری).
گه بکوبد فرق این پای حوادث چون کفه
گه بمالد گوش آن دست نوایب چون رباب.
عبدالواسع جبلی (از فرهنگ سروری).
کفه
[کَفْ فَ / فِ] (از ع، اِ) کفّه. پلهء ترازو. (برهان) (ناظم الاطباء) (فرهنگ رشیدی). پلهء ترازو و هر چیزی که مانند آن گرد باشد. (غیاث). پله. (نصاب). هریک از دو خانهء ترازو که در یکی سنگ و در دیگر چیز کشیدنی نهند. سنجه. کپه. (یادداشت مؤلف) :
نرگس بسان کفهء...
نرگس بسان کفهء...
کفه
[کَ فَ / فِ] (اِ مرکب) قسمت زیرین چاقچور که پای را از مچ تا نوک انگشتان پوشد و نیز در جوراب و کفش آن قسمت که پای را از مچ تا انگشتان در بر می گیرد. (از یادداشتهای مرحوم دهخدا).
- کفه رویه؛ آن قسمت از چاقچور که پای و...
- کفه رویه؛ آن قسمت از چاقچور که پای و...
کفه
[کَفْ فَ] (اِخ) نام شهری(1) است. (از برهان) (انجمن آرا) (آنندراج) (فرهنگ سروری) :
اگر بصره و کفه بیند به خواب
شود منهزم موصل و شوشتر.
پوربهای جامی (از انجمن آرا).
کفه بمناسبت این بیت همان کوفه خواهد بود آن را کوفان نیز گویند. (انجمن آرا) (از آنندراج).
(1) - کُفَّه موضعی است در بلاد...
اگر بصره و کفه بیند به خواب
شود منهزم موصل و شوشتر.
پوربهای جامی (از انجمن آرا).
کفه بمناسبت این بیت همان کوفه خواهد بود آن را کوفان نیز گویند. (انجمن آرا) (از آنندراج).
(1) - کُفَّه موضعی است در بلاد...
کفه
[کِ فِ] (اِخ)(1) در افسانه های یونانی پسر بلوس(2) است. و رجوع به تاریخ ایران باستان ج2 ص1297 شود.
(1) - Cephee.
(2) - Belus.
(1) - Cephee.
(2) - Belus.