جستجوی واژه در لغتنامه دهخدا
جستجوی معنی واژه نکر: (تعداد کل: 6)
نکر
[نَ] (ع اِمص) زیرکی (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) فطانت (ناظم الاطباء) دهاء فطنت (اقرب الموارد) نُکْر (منتهی الارب) (آنندراج) (اقرب الموارد).
نکر
[نَ کَ] (ع مص) ناشناختن امر را (از منتهی الارب) نادانستن کاری را (از اقرب الموارد) نُکْر (اقرب الموارد) (منتهی الارب) نکور نکیر (منتهی الارب) (اقرب الموارد) نُکُر (ناظم الاطباء ||) ناشناختن (ترجمان علامهء جرجانی ص 101 ) نشناختن کسی را (از اقرب الموارد).
نکر
[نَ کِ] (ع ص) زیرک (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) داهی فَطِن (اقرب الموارد) نَکُر (منتهی الارب) (اقرب الموارد) ج، انکار || مردی که انکار منکر می کند (ناظم الاطباء) رجل نکر؛ مردی انکارکننده (مهذب الاسماء) نَکُر نُکُر (ناظم الاطباء).
نکر
[نُ] (ع مص) ناشناختن (تاج المصادر بیهقی) (دهار) نَکَر (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء (||) ص) منکر (اقرب الموارد) امر منکر (فرهنگ فارسی معین) منکر از هر چیزی (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) نُکُر (منتهی الارب) (آنندراج ||) کار دشوار و زشت (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب...
نکر
[نُ کَ] (ع مص) زیرک گردیدن || دشوار گشتن (|| ص) معین (فرهنگ فارسی معین) : پس حکم کرد آتشی را و نکر تا شود حل مشکل آن دو نفر مولوی (از فرهنگ فارسی معین) - نکر ساختن؛ معین کردن (فرهنگ فارسی معین) : هم نکر سازید از بهر ثمود...
نکر
[نُ کُ] (ع مص) رجوع به نَکَر شود (|| ص) امرأه نکر؛ زن زیرک (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) داهیه فَطِنه (اقرب الموارد||) مُنْکَر (اقرب الموارد) (ترجمان علامهء جرجانی ص 101 ) (المنجد ||) نُکْر کار سخت (از اقرب الموارد).