جستجوی واژه در لغتنامه دهخدا
جستجوی معنی واژه کاغذی: (تعداد کل: 11)
کاغذی
[غَ] (ص نسبی، اِ) (از: کاغذ + ی). (از حاشیهء برهان قاطع چ معین). منسوب به کاغذ. آنچه از کاغذ ساخته شده باشد. کاغذین: لیرهء کاغذی. کلاه کاغذی. || خرده فروش. (ناظم الاطباء). جعبه و تپنگوئی که در آن کاغذ می گذارند. (ناظم الاطباء). || کاغذگر. (برهان). کاغذساز. کاغذگر. کاغذساز....
کاغذی
[غَ] (اِخ) دهی است از دهستان حومهء بخش مرکزی شهرستان کاشان. واقع در 32هزارگزی جنوب خاور کاشان، و 2 هزارگزی ابوزیدآباد. جلگه ای و شنزار، هوایش معتدل است و 300 تن سکنه دارد. آبش از قنات، محصولش غلات و پنبه و پیاز و شغل اهالی آن زراعت است. از صنایع...
کاغذی
[غَ] (اِخ) ابوبکربن زکریای کاغذی از محدثان و جد مادری محمد بن خشنام کاغذی است. رجوع به الانساب سمعانی شود.
کاغذی
[غَ] (اِخ) حامدبن جعفر صوفی کاغذی مکنی به ابواحمد از مردم نیشابور است. وی به سال 353 به سجستان رفت و خطیب آن ناحیه شد و به سال 356 درگذشت. رجوع به الانساب سمعانی شود.
کاغذی
[غَ] (اِخ) حسین بن ناصر کاغذی مکنی به ابوعلی و معروف به دهقان از محدثان سمرقند و سازندهء یکنوع کاغذ خوب بوده است. رجوع به الانساب سمعانی شود.
کاغذی
[غَ] (اِخ) سعیدبن هاشم کاغذی سمرقندی مکنی به ابونوبه(1) از محدثان است و به سال 359(2) ه .ق. درگذشت. رجوع به الانساب سمعانی شود.
(1) - لباب الانساب: ابوتوبه.
(2) - لباب الالباب: تسع و خمسین مأتین [ =259 ].
(1) - لباب الانساب: ابوتوبه.
(2) - لباب الالباب: تسع و خمسین مأتین [ =259 ].
کاغذی
[غَ] (اِخ) محمد بن خشنام بن سعد کاغذی مکنی به ابوعمر و از مردم نیشابور و از محدثان است. رجوع به الانساب سمعانی شود.
کاغذی
[غَ] (اِخ) منصوربن نصربن عبدالرحیم بن مت بن نحیر کاغذی مکنی به ابوالفضل از مردم سمرقند و کاغذ منصوری معروف در شهرهای خراسان به او منسوب است وی نزیل هرات بود و به سال 423 ه .ق. در سمرقند درگذشت. رجوع به الانساب سمعانی شود.
کاغذی
[غَ] (اِخ) حسین بن علی بن ابراهیم از اهل کلام است، مقام بس ارجمندی داشت در تمام اطراف و نواحی بخصوص در خراسان به اوج شهرت خود رسید در بصره متولد شد و در بغداد وفات یافت از تألیفات اوست الایمان. الاقرارالمعرفه. الرد علی الراوندی و الرد علی الرازی.
کاغذی
[غَ] (اِ) نوعی از کبوتران نقش است. (معیرالممالک مجلهء یغما سال دهم ص561).
کاغذی
[غَ] (ص نسبی، اِ) (گل...)(1)درختچه ای است زینتی که اطراف گلهای کِرِم رنگ آن را برگکهای سرخ رنگ زیبایی فرا گرفته است.
(1) - Bougainvillea.
(1) - Bougainvillea.