جستجوی واژه در لغتنامه دهخدا
جستجوی معنی واژه وکر: (تعداد کل: 3)
وکر
[وَ] (ع مص) مهمانی بنای نو دادن. (آنندراج) (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || مشت بر بینی کسی زدن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). و این تصحیف وکز نیست. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (آنندراج). || به آشیانه درآمدن مرغ. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || برجستن کودک. (منتهی الارب). || برجستن آهو. (اقرب...
وکر
[وَ کَ] (ع اِ) وَکر. وَکَری. نوعی دویدن. (اقرب الموارد) (منتهی الارب).
وکر
[وُ کَ] (ع اِ) جِ وَکْر، به معنی آشیانهء مرغ. (منتهی الارب). || جِ وَکْره، به معنی آشیانهء مرغ. (از اقرب الموارد). رجوع به وکر و وکره شود.