جستجوی واژه در لغتنامه دهخدا
جستجوی معنی واژه ممل: (تعداد کل: 3)
ممل
[مُ مُ] (اِ) عیب و علتی که مخصوص چشم است. (برهان قاطع) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج).
ممل
[مُ مِل ل] (ع ص) ملول کننده. (غیاث اللغات) (آنندراج). رنج آور و بستوه آورنده. (ناظم الاطباء). ملال آور. (یادداشت مرحوم دهخدا).
- اطناب ممل؛ تطویل کلام چنانکه ملال آورد. مقابل ایجاز مخل. ایجاز مخل و اطناب ممل از بلاغت نیست. (یادداشت مرحوم دهخدا).
|| بستوه آمده و مانده شده. (ناظم الاطباء).
- اطناب ممل؛ تطویل کلام چنانکه ملال آورد. مقابل ایجاز مخل. ایجاز مخل و اطناب ممل از بلاغت نیست. (یادداشت مرحوم دهخدا).
|| بستوه آمده و مانده شده. (ناظم الاطباء).
ممل
[مُ مَل ل] (ع ص) راه مسلوک و گشاده. (منتهی الارب) (آنندراج). راه پاسپرده و گشاده. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).