جستجوی واژه در لغتنامه دهخدا
جستجوی معنی واژه طوف: (تعداد کل: 3)
طوف
[طَ] (ع اِ)(1) شناخ(2) و آن مشکهای دم کرده با هم بسته مانند سطح ساخته که به وی از آن گذرند و اسباب خود را برند. (منتهی الارب). مشکی چند که باد در آن دمند و با یکدیگر استوار ببندند چنانکه بصورت سطح هموار شود و بر آن سوار شوند...
طوف
[طَ] (ع مص) طواف. طوفان. تطواف. (منتهی الارب). مطاف. تجلس. گشت. شوط. دور گردیدن. گرد گردیدن. گرد برآمدن. (تاج المصادر). گرد ورآمدن. (زوزنی). گرداگرد چیزی گردیدن. مطلق سیر و گشت. (غیاث) (آنندراج). گرد و پیرامون کعبه گشتن. (منتهی الارب). گرد چیزی گشتن. (منتخب اللغات) : و تاش بدان عزم است...
طوف
(ع اِ) اخذه بطوف رقبته و بطاف رَقبته، و قد مر فی الصاد فی لغه الصوف. (منتهی الارب). || زن گندهء پیر. (اوبهی). زنی را گویند که بغایت پیر و کهنه شده باشد. (آنندراج).