هثهثه

[هَ هَ ثَ] (ع مص) آمیخته شدن. (منتهی الارب). آمیخته و مختلط شدن چیزی. (ناظم الاطباء). اختلاط. (اقرب الموارد) (معجم متن اللغه). || شتاب فرستادن. (منتهی الارب). || به شتاب باریدن باران و برف. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب): هثهث السحاب بمطره و ثلجه؛ بشتاب فروفرستاد ابر باران و برف را. (از معجم متن اللغه) (از اقرب الموارد). || شتاب کردن در رفتن و جز آن: هثهث فی السیر و غیره؛ شتاب کرد در رفتن و جز آن. (ناظم الاطباء). || ستم کردن. (منتهی الارب) (از معجم متن اللغه) (اقرب الموارد): هثهثهء والی بر رعیت؛ ظلم و ستم کردن وی بر آنان . (از ناظم الاطباء). || سخت سپردن زیر پای. (منتهی الارب): هثهث الشی ء؛ سخت در زیر پای سپرد آن چیز را. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). در زیر پای سپردن چراننده چراگاه را: هثهث الراعیه المرعی. (از معجم متن اللغه).