هتهء دزد

[] (اِخ) این ترکیب در کتاب النقض دو بار بدین ترتیب آمده: «اعتقاد رافضیان این است که این مالها و خراجها نمی باید که بکل کیا و کافر کیا و قفل ابلیس و تعویذ سگ و کندوج بسرکه و هتهء(1) دزد رسد میباید که به علویان با علم و زهد رسد.» و «اولاً کل کیا بزرگمید(2) ملعون است و کافر کیا پسرش، و قفل ابلیس(3) الموت، و تعویذ سگ بوجعفرک(4) مزدکی فشندی، و کندوج بسر که نوسار(5) خاکسار، و هتهء دزد بلغنائم(6) گوره خر اصفهانی علیهم لعائن الله» ظاهراً کلمهء «هته» نام و یا مصحفی از نام شخص و بلغنائم که مصحف ابوالغنائم است، کنیهء او و «اصفهانی» نسبت وی میباشد و کلمات «دزد» و «گوره خر» به طریق توهین و برای تخفیف او گفته شده و به احتمال قوی شخص مذکور اسماعیلی مذهب بوده است. رجوع به کتاب النقض ص474 شود.
(1) - ن ل: «و تعوید بیل و کندوح پسرک و هیبهء».
(2) - مخفف بزرگ امید.
(3) - ن ل: «و فعل ابلیس».
(4) - ن ل: «و تعوید بیل بوجعفر که».
(5) - ن ل: «و کندوح سر که نوشان».
(6) - ن ل: «و هندزرد ابوالغنائم».