هبیر
[هَ] (ع اِ) زمین پست هموار که اطراف وی بلند باشد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). هبر. زمین هموار که اطراف آن برآمده باشد. (معجم متن اللغه) (اقرب الموارد) (لسان العرب). || زمین پست هموار. (اقرب الموارد) (معجم متن اللغه). ج، هُبر(1)، اَهبِرَه. (معجم متن اللغه) (لسان العرب). || ریگ پست و هموار. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (معجم متن اللغه) (لسان العرب). زمیل بن ام دینار گوید :
اغر هجان خر من بطن حره
علی کف اخری حره بهبیر.(از لسان العرب).
|| فرج زن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (معجم متن اللغه).
(1) - در اقرب الموارد و منتهی الارب، بضم اول و دوم آمده.
اغر هجان خر من بطن حره
علی کف اخری حره بهبیر.(از لسان العرب).
|| فرج زن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (معجم متن اللغه).
(1) - در اقرب الموارد و منتهی الارب، بضم اول و دوم آمده.
درگاه پرداخت سداد برای ووکامرس
درگاه بانکی سداد برای ووکامرس، انتخابی مطمئن برای پرداخت آنلاین با امنیت بالا و سرعت عالی در خرید اینترنتی.
مشاهده جزئیات محصول
