هبر
[هَ] (ع ص، اِ) هموار و پست از زمین. (منتهی الارب). زمین هموار و پست. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). زمین پست هموار که گردش بلند باشد. (معجم متن اللغه). || ریگ. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). ج، هبور، هُبر. (اقرب الموارد). || (ص) ضرب هبر؛ ضرب دردناک یا ضربی که پاره ای از گوشت را ببرد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (معجم متن اللغه). در حدیث است: «انظروا شزراً و اضربوا هبراً» و معجم متن اللغه افزوده است: ضرب هبر؛ ضربی که قطعه ای از گوشت را بیندازد. و چنین است ضربه هبر.
درگاه به پرداخت ملت برای ووکامرس
اتصال فروشگاه شما به شبکه به پرداخت ملت برای پرداخت آنلاین سریع و مطمئن با تمامی کارتهای عضو شتاب
مشاهده جزئیات محصول
