هامده
[مِ دَ] (ع ص) مؤنث هامد: ارض هامده؛ زمین که در آن نه حیات و نه چوب و نه گیاه و نه باران باشد. || نار هامده؛ آتش خاموش شده. (ناظم الاطباء). || ثمره هامده؛ میوهء گندیده سیاه گشته. (از اقرب الموارد). ج، هوامد.
درگاه به پرداخت ملت برای ووکامرس
اتصال فروشگاه شما به شبکه به پرداخت ملت برای پرداخت آنلاین سریع و مطمئن با تمامی کارتهای عضو شتاب
مشاهده جزئیات محصول
