هارتمان

(اِخ)(1) نیکلا. یکی از قیافه های مشخص فلسفی آلمان بین جنگ جهانی اول و دوم است. در ریگا(2) به سال 1882 م. متولد شد و در سن پترزبورگ(3) و دورپات(4)و ماربورگ(5) تحصیل کرد. در جنگ بین المللی اول به خدمت ارتش آلمان درآمد و بعد از جنگ در سال 1920 به استادی دانشگاه شهر ماربورگ و در 1925 به استادی دانشگاه کُلُنْی(6) رسید. در سال 1931 استاد دانشگاه برلین(7) شد و در سال 1945 به استادی دانشگاه گوتین گن(8) رسید و در این سمت باقی بود تا به سال 1950 در گوتین گن بدرود زندگی گفت. هارتمان از پیروان فلسفهء «کانتی های نو»(9) بود. او نظریه کانتی ها را دربارهء شی ء من حیث هو شی ء، به عنوان مصنوع ذهن پذیرفت، و در کتاب خود به نام روش های نو در وجودشناسی(10) آن را بسط داد و نیز تئوری ماکس شلر(11) فیلسوف معروف آلمانی را پذیرفت، و نیز در بحث خود راجع به وجودشناسی تحت تأثیر ادموند هوسرل(12) قرار گرفت. کارهای قابل توجه فلسفی هارتمان او را در بین فلاسفهء جدید مشخص کرده و نمایندهء نبوغ فلسفی وی است. (دائره المعارف بریتانیکا).
(1) - Hartmann, Nicolai.
(2) - Riga.
(3) - St. Petersburg.
(4) - Dorpat.
(5) - Marbourg.
(6) - Cologne.
(7) - Berlin.
(8) - Gottingen.
(9) - Neo-Kantianism. (10) - این کتاب را هارتمان به نام Neu Wege der Ontologyدر سال 1942 م. به زبان آلمانی تألیف کرد و در سال 1953 کوهن (R.C.Kuhn)آن را به نام New Ways of Ontology در سه جلد به زبان انگلیسی ترجمه کرد.
(11) - Max Scheler.
(12) - Edmund Husserl.