هادی

(اِ) نام سنگی است. گویند هرکه آن سنگ را با خود دارد سگ به او فریاد نکند. (برهان) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || سنگی بود به رنگ طحال... چون با زاج منقی خلط کرده بر زیبق نهند آن را عقد کند. (نزهه القلوب). || اسم تریاق فاروق است. (فهرست مخزن الادویه) (تحفه).(1) هو التریاق الکبیر. (تذکرهء داود ضریر انطاکی ص343). و حکیم مؤمن در فصل تریاقات آرد: تریاق کبیر و او را تریاق فاروق و تریاق اکبر و تریاق هادی نامند. (از نسخهء خطی کتابخانهء مؤلف). و داود ضریر انطاکی ذیل تریاق آرد: بر هرچه دارای خاصیت پادزهری و نفع عظیم سریع باشد اطلاق شود و هم اکنون بر هادی، یعنی تریاق اکبری که اندرومافس قدیم آن را ترکیب کرد اطلاق گردد. و رجوع به تریاق، تریاق کبیر و تریاق اکبر شود. || اسمی است مردان را.
-امثال: هادی! اسمت را به ما نهادی! از چه عیب و رسوایی خود را به من نسبت کنی. (امثال و حکم ج4 ص1899).
(1) - در نسخهء چاپی به غلط هاری چاپ شده، ولی در نسخهء خطی کتابخانهء مؤلف هادی است.