هابخت

(اِخ) مکسیملیانون (1775-1839 م.). مدرس زبان عربی در مدرسهء بزرگ پادشاهی برسلاویهء پروس و مولدش در شهر برسلا بود و در زمان «دوساسی» (خاورشناس) به پاریس رفت و نزد وی درس خواند و همچنین زبان عربی را در نزد کشیش رفائیل مصری فراگرفت. کتابی منتشر کرد که آن را در کتابخانهء دانشمند ادیب محمود بک السبع که اکنون در محکمهء استیناف محلی مستشار است دیدم و آن کتاب از نوادر کتب به شمار است. جنأ الفواکه و الاثمار فی جمع بعض مکاتیب الاحباب الاحرار من عده امصار و أقطار. و آن به زبان لاتینی ترجمه و در سال 1824 م. در برسلاو طبع شده است و فرهنگی برای لغات عربی و ترجمهء آنها به زبان لاتینی در این کتاب ترتیب داده شده. و نامه های آن به لهجهء اهل مصر و شام و مراکش است و بیشتر آنها نامه هایی است که در زمان جنگهای ناپلئون اول نوشته شده است. این مستشرق نیز برگزیده ای از امثال میدانی را جمع کرده است. و او نخستین کسی است که کتاب الف لیله و لیله را در اروپا به طبع رسانیده است. مباشرت آن کتاب در سال 1825 با خود وی بوده است و نه جلد از آن قبل از مرگش طبع شده است. (معجم المطبوعات ج2 ستون 1886 - 1887).