نیک بختی

[بَ] (حامص مرکب)سعادت توفیق فلاح خوشبختی : خوبان همه سپاهند اوشان خدایگان است مر نیک بختی ام را بر روی او نشان است رودکی که تو نیک بختی ز یزدان شناس مدار از تن خویش هرگز سپاسفردوسی نیک بختی هرکه را باشد همه زآن سر بود فرخی گفته اند روی نیکو دلیل نیک بختی این جهان است (نوروزنامه) خدای عزوجل این بنده را از سعادت خدمت نصیبی ارزانی دارد تا نیک بختی او تمام شود (فارسنامهء ابن بلخی ص 8) وآن شبان را بدید و شاهی داد نیک بختی و نیک خواهی دادنظامی مبین آن بی حمیت را که هرگز نخواهد دید روی نیک بختیسعدی به بدبختی و نیک بختی قلم برفته ست و ما همچنان در شکمسعدی خداوندان کام و نیک بختی چرا سختی برند از بیم سختیسعدی - نیک بختی یافتن؛ سعادتمند شدن به سعادت رسیدن : هرآنکه خدمت او کرد نیک بختی یافت مجاور در و درگاه اوست بخت مدامفرخی.