نیک اختری

[اَ تَ] (حامص مرکب)سعادت خوشبختی خوش اقبالی سعادتمندی نیک روزی بهروزی نیک اختر بودن : مکافات من باشد و کام تو برآید به نیک اختری نام توفردوسی ز فر و بزرگی و نیک اختری ز شاهان به هر گوهری برتریفردوسی همه بی نیازی و نیک اختری بزرگی و مردی و افسونگریفردوسی چو تو خود کنی اختر خویش را بد مدار از فلک چشم نیک اختری را ناصرخسرو بیاموز گفتار و کردار خوب کت این هر دو بنیاد نیک اختری است ناصرخسرو به روزی که نیک اختری یار بود نمودار دولت پدیدار بودنظامی چنان برگشاید پر و بال او که نیک اختری خیزد از فال اونظامی بگو ای دولت آن رشک پری را که باز آور به ما نیک اختری رانظامی || مبارکی فرخندگی - به نیک اختری؛ به فرخندگی به مبارکی : به زین اندر آمد شه نوذری به آیین شاهان به نیک اختریفردوسی به فرخنده فالی و نیک اختری گشادم در گنج درّ دری (از لغت فرس اسدی) جهاندیده دانا به نیک اختری درآمد به تدبیر صنعتگرینظامی سحرگه که آمد به نیک اختری گل سرخ بر طاق نیلوفرینظامی به نیک اختری روزی از بامداد که شب روز را تاج بر سر نهادنظامی.