نیشو

(اِ)( 1) نوعی آلو (رشیدی) (آنندراج) نوعی از اقسام آلو (برهان قاطع) آلو طبری (رشیدی) (برهان قاطع) (از آنندراج) نیشه (رشیدی) نیسوق رجوع به نیسوق شود : از ترشی ها نیشو و غوره و اناردانک و سماق و خرمای هندو (ذخیرهء خوارزمشاهی) ترشی ها که سخت ترش نباشد چون نیشو و نیشو اندر سردی بیش از همه است و ترش و شیرین او طبع نرم کند (ذخیرهء خوارزمشاهی) وگر شکم سخت بود سپاناخ با خرمای هندی و با نیشو یا آلو بزرگ سیاه (هدایه المتعلمین ص 708 ) (فرهنگ فارسی معین ||) نیشتر (لغت فرس اسدی ص 416 ) (رشیدی) (صحاح الفرس) نشتر حجام (برهان قاطع) (آنندراج) مرادف نیش است (از رشیدی) نیسو رجوع به نیسو شود || سیخونک سُک نیسو رجوع به نیسو شود : که من از جور یکی سفله برادر که مراست از بخارا برمیدم چو خران از نیشو ابوالعباس (لغت فرس اسدی اقبال ||) نای نواختنی (ناظم الاطباء) رجوع به نیشه شود مطابق است با مآخذ دیگر (i) « ی» 1) - به معنی اول رشیدی و آنندراج به فتح اول [ نَ ] آورده اند ضبط متن با مصوِّت ).