نهل

[نَ هَ]( 1) (ع مص) اول شربت خوردن (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی) (از اقرب الموارد) نخست آب خوردن (منتهی الارب) آب خوردن شتر به آب خورش نخستین تا سیراب شدن (از ناظم الاطباء) (از متن اللغه) فهو ناهل (متن اللغه) منهل (متن اللغه) (اقرب الموارد ||) سیراب شدن (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی) (منتهی الارب ||) تشنه شدن (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی) (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه) منهل (اقرب الموارد) (متن اللغه (||) اِ) طعام خورده شده (منتهی الارب) (آنندراج||) هرچیز شایسته و لایق خوردن (ناظم الاطباء) هر طعامی که خورده شود (از متن اللغه) (از اقرب الموارد ||) جِ ناهل رجوع به ناهل شود || اول شربت (دستورالاخوان) (مهذب الاسماء) نخستین آب خوردن شتران زیرا شتر دو مرتبه آب می خورد تا سیراب گردد نخستین را نهل و دویمین را علل گویند (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد (||) اِمص) سیرابی ریّ || عطش تشنگی (از متن اللغه) ( 1) - در منتهی الارب به سکون دوم [ نَ ] نیز به معانی مصدری آمده است.