نهاء

[نِ] (ع اِ) جِ نهی رجوع به نهی شود || پایان (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) غایت و آخر چیزی (از اقرب الموارد) انجام انتها (ناظم الاطباء) نهایت هرچیزی (از متن اللغه ||) خردترین از جای هائی که در آن آب باران ایستد (منتهی الارب) کوچکترین آبگیرهای باران (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) جِ نهی (از متن اللغه ||) آبگینه (منتهی الارب) شیشهء قاروره (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) واحد نهائه است (از اقرب الموارد) ج، نهاه || سنگی است سپید نرم تر از رخام (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه ||) داروئی است به بادیه (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) داروئی است که اهل بادیه آن را می آشامند و بدان خود را معالجه می کنند (از متن اللغه ||) نوعی از مهره (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه) واحد آن نهائه است (از متن اللغه (||) مص) بلند شدن روز (از منتهی الارب) ارتفاع روز (اقرب الموارد) ارتفاع روز تا نزدیکی نیم روز (از متن اللغه ||) بلند شدن آب (از منتهی الارب) ارتفاع آب (از اقرب الموارد).