نوشته

[نِ وِ تَ / تِ] (ن مف)کتابت کرده شده (غیاث اللغات) (برهان قاطع) نوشته شده که بر آن چیزی نگاشته یا نقشی کشیده باشند مقابل نانوشته به معنی کاغذ سفید که بر آن چیزی ننوشته اند : از برگ چون صحیفه بنوشته شد زمین وز ابر چون صلایه سیمین شد آسمان فرخی || مرقوم شده مسطورشده (ناظم الاطباء) آنچه با قلم و مداد و دیگر ابزار نوشتن بر کاغذ و امثال آن نگاشته باشند خط مطلب مکتوب (|| اِ) نامه کتابت (آنندراج) مکتوب رقعه رقیمه مرقومه (یادداشت مؤلف) مراسله (فرهنگ ( فارسی معین) دستخط : این نوشته ای است از جانب بندهءخدازادهء بندهء خدا ابوجعفر امام قائم بامرالله (تاریخ بیهقی ص 306 صاحب کافی اسماعیل بن عباد مسرعان دوانید و نوشته ها نوشت (ترجمهء تاریخ یمینی ص 59 ) نوشته ای بدو نوشت و در استمالت و استعطاف او انواع سحر و تمویه به کار آورد (ترجمهء تاریخ یمینی ص 225 ) به حسام الدوله تاش رسول فرستاد و نوشتهنوشت (ترجمهء تاریخ یمینی ص 61 ||) اثر مکتوب کتاب تألیف تصنیف : تاریخ نویس عشقبازی گوید ز نوشته های نوشته » تازینظامی || سند کتبی حجت قبض تمسک قباله سند مکتوب دین و جز آن (یادداشت مؤلف) رجوع به ترکیبِ شود || سرنوشت قضا قدر تقدیر نبشته آنچه مقدر شده است (یادداشت مؤلف) : نوشته نگردد به پرهیز باز نباید کشیدن « دادن سخنها درازفردوسی نه از دانش دگر گردد سرشته نه از مردی دگر گردد نوشته فخرالدین اسعد نوشته جاودان دیگر نگردد به رنج و کوشش از ما برنگردد فخرالدین اسعد دوران همی نویسد بر عارضش خط خوب یارب نوشتهء بد از یار ما بگردانحافظ (||ن مف) محتوم حتم (یادداشت مؤلف) ناگزیر متحتم شدنی تغییرناپذیر: اجل نوشته قضای نوشته : فرق شاهی و بندگی برخاست چون قضای نوشته آمد پیشسعدی مرا از ازل عشق شد سرنوشت قضای نوشته نشاید سترد حافظ (از امثال و حکم||) تقدیرشده مقدرشده تعیین شده : از او گر نوشته به من بر بدی است نگردد به پرهیز کآن ایزدی استفردوسی نوشته مگر بر سرم دیگر است زمانه به دست جهان داور استفردوسی گرت زندگانی نوشته ست دیر نه مارت گزاید نه شمشیر و تیرسعدی - نوشته دادن؛ تعهد سپردن سند دادن التزام دادن - نوشته گرفتن؛ سند و حجت و تعهد گرفتن متعهد و ملزم کردن.